ततश् च—
वृन्दारण्ये सकल्पद्रुमविविधलतामञ्जुकुञ्जादिधन्ये
घोषे चिन्तामणीन्द्रप्रथितनिलयताचित्तवृत्तिप्रमोषे ।
रामाद्यैः कामधुग्गव्यनुगतिकुतुकी लक्षलक्ष्मीप्रकार
श्रीगोपीप्राणसारः स जयति नितरां गोपगोप्तुः कुमारः ॥121॥
tataś ca—
vṛndāraṇye sa-kalpa-druma-vividha-latā-mañju-kuñjādi-dhanye
ghoṣe cintāmaṇīndra-prathita-nilayatā-citta-vṛtti-pramoṣe |
rāmādyaiḥ kāma-dhug-gavy-anugati-kutukī lakṣa-lakṣmī-prakāra-
śrī-gopī-prāṇa-sāraḥ sa jayati nitarāṁ gopa-goptuḥ kumāraḥ ||121||
И тогда — „В лесу Вринды, благословенном древами желаний, всевозможными лианами и прелестными беседками, в селении, что похищает мысли жилищами из лучших камней желаний, любящий ходить с Рамой и прочими за коровами, исполняющими желания, суть жизни Шри гопи, подобных сотням тысяч Лакшми, — да победит всецело сын хранителя пастухов!“»
a4ce9b6a1432 · publicado 25 sept 2026, 1:47:18 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Образ Голоки восходит к «Брахма-самхите», гл. 5.