तद् एवं चतुःषष्ठिमात्रैक्र् अहोरात्रैः सर्वास्व् अपि कलास्वधीतिना भवता गुरुपत्नीभिक्षितपञ्चजनभक्षिततत्पुत्रानयनमयदक्षिणानिवेदने चेदं लोका व्यतिवेदयिष्यन्ते । यथा—
वस्त्व् अस्ति यत् तद् गुरवे प्रदीयताम्
अदुर्लभं चेद् अथवा सुदुर्लभम् ।
नष्टं वपुर् यद् गुरुजस्य तद् वपुष्
मन्तं यमात् पश्यतम् आनिनाय सः ॥37॥
tad evaṁ catuḥṣaṣṭhi-mātraikr aho-rātraiḥ sarvāsv api kalāsvadhītinā bhavatā guru-patnī-bhikṣita-pañca-jana-bhakṣita-tat-putrānayana-maya-dakṣiṇā-nivedane cedaṁ lokā vyativedayiṣyante | yathā—
vastv asti yat tad gurave pradīyatām
adurlabhaṁ ced athavā sudurlabham |
naṣṭaṁ vapur yad gurujasya tad vapuṣ-
mantaṁ yamāt paśyatam ānināya saḥ ||37||
metro no identificado
Так, за шестьдесят четыре дня и ночи Ты освоишь все искусства; а когда жена учителя попросит в дар вернуть её сына, съеденного Панчаджаной, люди будут рассказывать так: „Пусть учителю отдадут ту вещь, что есть, — легкодоступную или труднодоступную; смотрите: погибшее тело сына учителя Он вернул от Ямы, снова одетым в тело!“
a3cf6b986fd3 · publicado 25 sept 2026, 1:47:18 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 45: Кришна вернул учителю сына из обители Ямы.