वत्सैर् वत्सतरीभिश् च सरामो बालकैर् वृतः ।
वृन्दावनान्तरगतः सदा क्रीडति माधवः ॥
सदा स्थितिप्रयोगश् चात्र वैकुण्ठनाथस्य ध्रुवगजेन्द्राद्यर्थम् अन्यत्र गमनेन वैकुण्ठ इव श्रीव्रजेन्द्रनन्दनस्य मथुरादिगमनेन सदा वृन्दावनरमणम् अपि न बाध्यते ।
अत्रेदं विचारयामः—
vatsair vatsatarībhiś ca sarāmo bālakair vṛtaḥ |
vṛndāvanāntaragataḥ sadā krīḍati mādhavaḥ ||
sadā sthiti-prayogaś cātra vaikuṇṭha-nāthasya dhruva-gajendrādy-artham anyatra gamanena vaikuṇṭha iva śrī-vrajendra-nandanasya mathurādi-gamanena sadā vṛndāvana-ramaṇam api na bādhyate |
atredaṁ vicārayāmaḥ—
metro no identificado
„Окружённый телятами, тёлочками и мальчиками, вместе с Рамой, Мадхава всегда играет в глубине Вриндаваны“. Слово „всегда“ здесь значит: как владыка Вайкунтхи, уходя ради Дхрувы, Гаджендры и прочих, не покидает Вайкунтхи, так и сын Шри Владыки Враджи, уходя в Матхуру и прочие места, не прерывает своих вечных игр во Вриндаване. И здесь мы рассуждаем так:
349aad301909 · publicado 25 sept 2026, 1:47:18 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con