तत्र पूर्वं यथा—कुजगतिं गमिता न विदामः; कश्मलेन कवरं वसनं वा इत्य् आदिना । उत्तरं तु, निवारयामः समुपेत्य माधवं; किं नो ‘करिष्यन् कुलवृद्धबान्धवाः इत्य् उक्त्वा, विसृज्य लज्जां रुरुदुः स्म सुस्वरं; गोविन्द दामोदर माधवेति इत्य् आदिना, कृष्णदूते समायाते उद्धवे त्यक्तलौकिकाः इत्य् आदिना, गतह्रियः इत्य् आदिना,
मातरं पितरं भ्रातॄन् पतीन् पुत्रान् स्वसॄन् अपि ।
यदर्थे जहिम दाशार्ह दुस्त्यजान् स्वजनान् प्रभो ॥ इत्य् आदिना,
या दुस्त्यजं स्वजनम् आर्यपथं च हित्वा इत्य् आदिना च ।
tatra pūrvaṁ yathā—kuja-gatiṁ gamitā na vidāmaḥ; kaśmalena kavaraṁ vasanaṁ vā ity ādinā | uttaraṁ tu, nivārayāmaḥ samupetya mādhavaṁ; kiṁ no ‘kariṣyan kula-vṛddha-bāndhavāḥ ity uktvā, visṛjya lajjāṁ ruruduḥ sma su-svaraṁ; govinda dāmodara mādhaveti ity ādinā, kṛṣṇa-dūte samāyāte uddhave tyakta-laukikāḥ ity ādinā, gata-hriyaḥ ity ādinā,
mātaraṁ pitaraṁ bhrātṝn patīn putrān svasṝn api |
yad-arthe jahima dāśārha dustyajān sva-janān prabho || ity ādinā,
yā dustyajaṁ svajanam ārya-pathaṁ ca hitvā ity ādinā ca |
metro no identificado
Прежнее — в словах „мы не знаем, какой участи достигли“, „в смятении — волосы и одежды“ и прочих. А позднее — „пойдём к Мадхаве и удержим Его; что нам сделают старейшины рода и родня?“; „отбросив стыд, громко рыдали: «Говинда, Дамодара, Мадхава!»“; „когда пришёл Уддхава, вестник Кришны, они, оставив мирское…“; „утратив стыд…“; „ради которого мы оставили мать, отца, братьев, мужей, сыновей и сестёр, Дашарха, — родных, которых трудно оставить, Господин“; и „те, что оставили трудно оставимых родных и путь благородных…“
ef35fe3389ba · publicado 25 sept 2026, 1:47:18 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Цитаты — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 39, 47 и 29.