अथ मुनये स दाक्षिण्याय सदक्षिणानां गवाम् अयुतं प्रयुतं च गोपैर् इन्द्रगोपवर्णानां स्वर्णानां परोक्षं विहापयामास, "यथेच्छं स्वीयपरकीययज्ञयोग्यं क्रियताम् इदम्" इति ।
अथ निजद्विजस्वजनवर्गान् आहूय च भूयः प्रकटम् एव विशङ्कटतत्तन्नामकरणपर्वणा सर्वान् आनन्दितवान् इति ।
तद् एवम् अवधारयन् मधुकण्ठः सहविस्मयगद्गदकण्ठम् आह स्म,
atha munaye sa dākṣiṇyāya sa-dakṣiṇānāṁ gavām ayutaṁ prayutaṁ ca gopair indragopa-varṇānāṁ svarṇānāṁ parokṣaṁ vihāpayāmāsa, "yathecchaṁ svīya-parakīya-yajña-yogyaṁ kriyatām idam" iti |
atha nija-dvija-svajana-vargān āhūya ca bhūyaḥ prakaṭam eva viśaṅkaṭa-tat-tan-nāma-karaṇa-parvaṇā sarvān ānanditavān iti |
tad evam avadhārayan madhukaṇṭhaḥ saha-vismaya-gadgada-kaṇṭham āha sma,
размер не определён
Затем он из учтивости тайно, через пастухов, отправил мудрецу десятки и сотни тысяч коров с дарами и золото цвета красных жучков-индрагопа: «Используй это, как пожелаешь, для жертвоприношений — своих и чужих». Затем, созвав своих брахманов, родных и близких, он снова открыто порадовал всех большим праздником наречения имён. Услышав это, Мадхукантха с изумлением, запинаясь, сказал:
2f45bc1f98d6 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 19:04:02 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами