Bhagavad-gītā · 11.50
॥
Devanāgarī
सञ्जय उवाच ।
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः ।
आश्वासयामास च भीतमेनं
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥
Transliteración (IAST)
sañjaya uvāca |
ity arjunaṁ vāsudevas tathoktvā
svakaṁ rūpaṁ darśayām āsa bhūyaḥ |
āśvāsayām āsa ca bhītam enaṁ
bhūtvā punaḥ saumya-vapur mahātmā ||
Palabra por palabra
SánscritoIASTSignificado
सञ्जयः उवाचsañjayaḥ uvācaSañjaya dijo.
इति अर्जुनम्iti arjunamasí (iti) a Arjuna.
वासुदेवः तथा उक्त्वाvāsudevaḥ tathā uktvāVāsudeva (Kṛṣṇa), tras hablar (uktvā) así (tathā).
स्वकम् रूपम्svakam rūpamSu propia (svakam) forma.
दर्शयामासdarśayām āsareveló, mostró.
भूयःbhūyaḥde nuevo.
आश्वासयामास चāśvāsayām āsa cay tranquilizó.
भीतम् एनम्bhītam enama este, que estaba aterrorizado.
भूत्वा पुनःbhūtvā punaḥasumiendo (bhūtvā) de nuevo (punaḥ).
सौम्यवपुःsaumya-vapuḥaquel cuya apariencia (vapuḥ) es apacible y hermosa (saumya).
महात्माmahātmāla gran alma.
Traducción
Sañjaya dijo: «Tras hablar así a Arjuna, Vāsudeva le reveló Su forma de antes. Y entonces, ¡oh, rey!, esta gran alma, asumiendo de nuevo Su apariencia apacible y hermosa, tranquilizó al aterrorizado Arjuna».
Versión
c562ea594220 · publicado 2 jul 2026, 12:00:00 UTC
Disponible enRUENESHIZHPasa de verso en verso con