ततः किञ्चित् स्मित्वा नान्दीमुखीं प्रति राधा अनुच्चैः प्राह—अयि चपलब्रह्मचारिणि ! अपेहि अपेहि ।
विशाखा—अहो उड्डीय चलितुम् अशक्यस्य बिम्बीमात्रैकभोजिनो बुभुक्षितस्य लोलुभशुकस्य मनसि दुर्लभमधुरद्राक्षाभक्षणम् एतत् ।
मधुमङ्गलः—प्रियवयस्य ! मदभीष्टपारितोषिकं देहि ध्रुवम् अधुनैव भवद्राज्याभिलाषिणीं राधां तां भवत्करगतां विधास्ये ।
ततोऽहम्—सायं मिष्टान्नभोजनं दास्ये ।
मधुमङ्गलः—माथुरराजपार्श्वे फुत्कृत्य तदश्वारूढानां शतम् आनीय पृष्ठदेशे चर्मरज्ज्वा कफोणिद्वयबन्धपूर्वकं कशाभिस् तत्पतिर् अभिमन्युस् तथा ताडयितव्यः यथा स एव ताम् आनीय ददाति ।
tataḥ kiñcit smitvā nāndīmukhīṁ prati rādhā anuccaiḥ prāha—ayi capala-brahmacāriṇi ! apehi apehi |
viśākhā—aho uḍḍīya calitum aśakyasya bimbīmātraika-bhojino bubhukṣitasya lolubha-śukasya manasi durlabha-madhura-drākṣā-bhakṣaṇam etat |
madhumaṅgalaḥ—priya-vayasya ! mad-abhīṣṭa-pāritoṣikaṁ dehi dhruvam adhunaiva bhavad-rājyābhilāṣiṇīṁ rādhāṁ tāṁ bhavat-kara-gatāṁ vidhāsye |
tato’ham—sāyaṁ miṣṭānna-bhojanaṁ dāsye |
madhumaṅgalaḥ—māthura-rāja-pārśve phutkṛtya tad-aśvārūḍhānāṁ śatam ānīya pṛṣṭha-deśe carma-rajjvā kaphoṇi-dvaya-bandha-pūrvakaṁ kaśābhis tat-patir abhimanyus tathā tāḍayitavyaḥ yathā sa eva tām ānīya dadāti |
размер не определён
Тогда Радха, чуть улыбнувшись, тихо сказала, обращаясь к Нандимукхи: «Ах ты, ветреная брахмачарини! Прочь, прочь!» Вишакха: «Ах! Голодному жадному попугаю, что не может взлететь и ест одни бимбы, снится, как он клюёт редкий сладкий виноград!» Мадхумангала: «Милый друг! Дай мне желанную награду — и я сейчас же отдам тебе в руки ту Радху, что метит на твоё царство». Я: «Вечером угощу тебя сладостями». Мадхумангала: «Я пожалуюсь царю Матхуры, приведу сотню его всадников — и её мужа Абхиманью, связав ему локти за спиной кожаной верёвкой, так отхлещут плетьми, что он сам приведёт её и отдаст».
556e18972285 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 08:35:51 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами