इति विलपन् साश्रुधारस् तल्लीलास्मरणविह्वलं भूमौ निपत्य सशब्दं रुदन्तं मधुमङ्गलम् आलिङ्ग्य तद् अनु—प्राणवल्लभे ! त्वम् एव जीवातुरूपा राधासीति सकम्पं सगद्गदं लपन् तां सत्यां परिष्वज्य मुहुर् मुहुर् दीर्घम् उष्णं च उच्चैर् निशसन्न् आसीत् ।
सत्यभामा च—सम्भ्रमेण साश्रुरोमाञ्चा निजशाटिकाञ्चलेन तं वीजयन्ती तूष्णीम् आसीत् ।
इत्य् अखिलवृत्तान्तं पौर्णमासीशिष्या समञ्जसामुखाद् आकर्ण्य सरोमाञ्चं सकौतुकं सव्यथं लक्ष्मणा प्राह—सखि समञ्जसे ! ततस् ततः ?
iti vilapan sāśru-dhāras tal-līlā-smaraṇa-vihvalaṁ bhūmau nipatya sa-śabdaṁ rudantaṁ madhumaṅgalam āliṅgya tad anu—prāṇa-vallabhe ! tvam eva jīvātu-rūpā rādhāsīti sa-kampaṁ sa-gadgadaṁ lapan tāṁ satyāṁ pariṣvajya muhur muhur dīrgham uṣṇaṁ ca uccair niśasann āsīt |
satyabhāmā ca—sambhrameṇa sāśru-romāñcā nija-śāṭikāñcalena taṁ vījayantī tūṣṇīm āsīt |
ity akhila-vṛttāntaṁ paurṇamāsī-śiṣyā samañjasā-mukhād ākarṇya saromāñcaṁ sakautukaṁ savyathaṁ lakṣmaṇā prāha—sakhi samañjase ! tatas tataḥ ?
размер не определён
Так сокрушаясь, обливаясь слезами, потеряв голову от воспоминаний о тех играх, он упал на землю, обнял Мадхумангалу, что громко рыдал, и потом, дрожа и запинаясь: «Возлюбленная моей жизни! Ты и есть Радха, моя жизненная сила!» — обнял Сатью и снова и снова громко, долго и горячо вздыхал. А Сатьябхама в смятении, со слезами и трепетом, молча обмахивала его краем своего сари. Выслушав всю эту историю из уст Саманджасы, ученицы Паурнамаси, Лакшмана — трепеща, с любопытством и болью — сказала: «Подруга Саманджаса! А дальше, дальше?»
39de4d43771e · опубликовано 24 сент. 2026 г., 08:35:51 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Оказывается, вся повесть — рассказ Саманджасы, ученицы Паурнамаси, царице Лакшмане в Двараке.