रूपं शारदचन्द्रकोटिवदने धम्मिल्लमल्लीस्रजाम्आमोदैर् विकलीकृतालिपटले राधे कदा तेऽद्भुतम् ।ग्रैवेयोज्ज्वलकम्बुकण्ठि मृदुदोर्वल्लीचलत्कङ्कणेवीक्षे पट्टदुकूलवासिनि रणन्मञ्जीरपादाम्बुजे ॥109॥
rūpaṁ śārada-candra-koṭi-vadane dhammilla-mallī-srajāmāmodair vikalī-kṛtāli-paṭale rādhe kadā te’dbhutam |graiveyojjvala-kambu-kaṇṭhi mṛdu-dor-vallī-calat-kaṅkaṇevīkṣe paṭṭa-dukūla-vāsini raṇan-mañjīra-pādāmbuje ||109||
О Радха с лицом, как миллионы осенних лун, лишающая чувств рои пчёл ароматом гирлянд маллики в косе, с шеей-раковиной, сияющей ожерельем, с браслетами, колышущимися на нежных лианах рук, одетая в шёлк, со звенящими браслетами на лотосах стоп, — когда же я увижу твой дивный облик?
f7477e82e299 · प्रकाशित 29 सित॰ 2026, 6:18:06 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से