यत्र च—शीलितकुसुमोपवनः पवनः सेवितारामा रामाः समदास्तरुणास्तरुणा कुसुमितेनामितेनानिशविहारा विहाराः कुसुमरजःपूर्णा अपि दिगबला गवलाभा मधुकरैर्नीरजसो नीरजसोत्कण्ठैरपि, मकरन्दकरन्ददानानपि न पिबति कुसुमसमूहान् समूहान्मधुकरनिकरो निकरोति मत्ततयाततया प्रकामकामहेलालसमहेलालसदाननगन्धेन ॥26॥
yatra ca—śīlitakusumopavanaḥ pavanaḥ sevitārāmā rāmāḥ samadāstaruṇāstaruṇā kusumitenāmitenāniśavihārā vihārāḥ kusumarajaḥpūrṇā api digabalā gavalābhā madhukarairnīrajaso nīrajasotkaṇṭhairapi, makarandakarandadānānapi na pibati kusumasamūhān samūhānmadhukaranikaro nikaroti mattatayātatayā prakāmakāmahelālasamahelālasadānanagandhena ||26||
Там ветер ласкает цветущие сады, девушки ищут рощ, юноши хмельны; там в цветущих, бескрайних садах не прекращаются игры; стороны света, хоть и полны цветочной пыли, от роя пчёл кажутся тёмными, как рог буйвола; а сами пчёлы, хоть и жаждут лотосов, опьянённые, не пьют даже цветов, дарящих мёд, — их влечёт аромат лиц красавиц, томных от любовных игр.
cfe4091eb5a4 · опубликовано 28 сент. 2026 г., 22:23:45 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Весна — время любви. Проза снова полна созвучий (vihārā vihārāḥ, nīrajaso nīrajasa).