तद् एवं हासादिकोलाहलवहलवाद्यव्याजम् आनन्दम् एव श्वशुरपुरान्तःपुरसमाजं स्वयम् अपि सर्वेषां लोचननीरजविरोचनतया श्रीकेशवस् तदीयसन्देशं विवेश ।
विधुर् अन्यो भानुधाम प्रविशन् क्षीणतां व्रजेत् ।
सोऽयं पुनः प्रतिपदं पूर्णताम् एव सङ्गतः ॥16॥
tad evaṁ hāsādi-kolāhala-vahala-vādya-vyājam ānandam eva śvaśura-purāntaḥ-pura-samājaṁ svayam api sarveṣāṁ locana-nīraja-virocanatayā śrī-keśavas tadīya-sandeśaṁ viveśa |
vidhur anyo bhānu-dhāma praviśan kṣīṇatāṁ vrajet |
so’yaṁ punaḥ pratipadaṁ pūrṇatām eva saṅgataḥ ||16||
„Так, под гул хохота и прочего, под громкую музыку, Шри Кешава вошёл в обитель, в радостное собрание внутренних покоев города своего тестя, — сам озаряя лотосы-глаза всех. Иная луна, входя в обитель солнца, убывает; а эта с каждым шагом становилась всё полнее“.
98678bd245db · опубликовано 25 сент. 2026 г., 06:09:44 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Игра слов: bhānu — «солнце» и часть имени Вришабхану. Луна, приближаясь к солнцу, убывает до новолуния; а Кришна, входя в дом Бхану, лишь «полнеет» от радости.