तद् एवं स धन्यात्मा बहुसद्व्यवहारेण मुहुर् अपि तं सन्तर्प्य पुनश् च तस्मिन् कन्यां समर्प्य पुत्रान् अपि समर्पितवान् । कथम् अपि दुहिता जामातराव् अतिकातरात्मा पुनस् तादृशविसर्जनवितराय सम्प्रदानीकृतवांश् च ।
अथ जामातरि तत्तत्प्रणामादिपुरःसरं बहिर् आयाते दुहितुः संवस्त्रणशस्तं मस्तकं यौगपद्येन पितराव् आश्लिष्य चक्षुःपयसा स्नपयन्तौ प्रशंसन्तौ च सास्रं शशंसतुः—
tad evaṁ sa dhanyātmā bahu-sad-vyavahāreṇa muhur api taṁ santarpya punaś ca tasmin kanyāṁ samarpya putrān api samarpitavān | katham api duhitā jāmātarāv atikātarātmā punas tādṛśa-visarjana-vitarāya sampradānīkṛtavāṁś ca |
atha jāmātari tat-tat-praṇāmādi-puraḥsaraṁ bahir āyāte duhituḥ saṁvastraṇa-śastaṁ mastakaṁ yaugapadyena pitarāv āśliṣya cakṣuḥ-payasā snapayantau praśaṁsantau ca sāsraṁ śaśaṁsatuḥ—
размер не определён
„Так этот благословенный, снова и снова угождая Ему всяческим добрым обхождением, вновь вручил Ему дочь, а заодно вручил и своих сыновей. И хоть сердце его разрывалось, он всё же отпустил дочь и зятя. Затем, когда зять, поклонившись и прочее, вышел, родители разом обняли покрытую покрывалом голову дочери, омыли её слезами и, со слезами же благословляя, сказали:“
f83d0a434d7f · опубликовано 25 сент. 2026 г., 06:09:44 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Перевод приблизителен.