कम्प्रेणार्द्रकरेण साश्रु जनकस् तस्याः करं कम्पितं
कम्पभ्राजिकरे हरेर् विनिदधे यर्ह्य् उल्लसल्लोचनः ।
तर्ह्य् एवान्वहं नव्यभव्यविभवव्यञ्जिप्रथासञ्जकं
वाद्यं प्रादुरभूद् भुवि द्वयि च यद् विश्वाभिवाद्यं बभौ ॥36॥
kampreṇārdra-kareṇa sāśru janakas tasyāḥ karaṁ kampitaṁ
kampa-bhrāji-kare harer vinidadhe yarhy ullasal-locanaḥ |
tarhy evānvahaṁ navya-bhavya-vibhava-vyañji-prathā-sañjakaṁ
vādyaṁ prādurabhūd bhuvi dvayi ca yad viśvābhivādyaṁ babhau ||36||
размер не определён
„Когда отец со слезами, с сияющими глазами, дрожащей влажной рукой вложил её дрожащую руку в трепещущую руку Хари, тотчас на земле и в небе грянула музыка, возвещая новое благое величие, — всему миру на славу“.
80b5505e0f96 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 06:09:44 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами