अस्मिन् दुस्तरघोरसंसृतितरौ तापत्रयेणानिशंभ्रातस् त्वं क्लिशितोऽस्य् अतीव न मनाक् प्रान्नोषि सन्धुक्षणम् ।नैकं साधनम् अस्ति शास्त्रमहदाख्यातं तवाख्यातुम् अप्य्अन्तश् चिन्तय तद् धरेः प्रियतनूर् वृन्दाटवीशाखिनः ॥6.95॥
asmin dustara-ghora-saṁsṛtitarau tāpa-trayeṇāniśaṁbhrātas tvaṁ kliśito'sy atīva na manāk prānnoṣi sandhukṣaṇam |naikaṁ sādhanam asti śāstra-mahad-ākhyātaṁ tavākhyātum apyantaś cintaya tad dhareḥ priya-tanūr vṛndāṭavī-śākhinaḥ ||6.95||
Брат, на этом страшном непреодолимом древе сансары ты непрестанно и очень измучен тремя видами страданий и ничуть не обретаешь облегчения; из средств, названных писаниями и великими, нет ни одного, которое стоило бы тебе назвать. Поэтому размышляй в сердце о деревьях Вриндавана — милых телах Хари.
e9cd539f48a5 · опубликовано 30 сент. 2026 г., 00:15:51 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — śārdūla-vikrīḍita. saṁsṛtitarau, prānnoṣi в e-тексте вместо saṁsṛti-tarau, prāpnoṣi.