Lalitā
ललिता (सनर्मस्मितं संस्कृतेन) :
मिथ्या जल्पतु ते कथं नु रसना साध्वीसहस्रस्य या
बिम्बोष्ठामृतसेवनाद् अघरिपो पुण्या प्रयत्नाद् अभूत् ।
कस्माद् एव बलात्करोतु च करः सोढुं क्षमः सुभ्रुवां
रक्तः सुष्ठु न नीविबन्धम् अपि यः का वान्यबन्धे कथा ॥
lalitā (sa-narma-smitaṁ saṁskṛtena) :
mithyā jalpatu te kathaṁ nu rasanā sādhvī-sahasrasya yā
bimboṣṭhāmṛta-sevanād agharipo puṇyā prayatnād abhūt |
kasmād eva balāt-karotu ca karaḥ soḍhuṁ kṣamaḥ subhruvāṁ
raktaḥ suṣṭhu na nīvi-bandham api yaḥ kā vānya-bandhe kathā ||
Лалита (с шутливой улыбкой, на санскрите): Как же твоему языку лгать, враг Агхи, — он ведь стал святым от усердного вкушения нектара губ тысячи верных жён! И отчего бы руке применять силу — она так нежна, что не в силах вынести даже узла на поясе красавиц; что уж говорить о других путах!
45f88fa46422 · published Sep 24, 2026, 1:16:54 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Похвала наизнанку: язык Кришны «освящён» поцелуями, рука «не выносит» узлов на поясе — то есть развязывает их. «Ракта» — и «нежная, алая», и «влюблённая».