अथ समयः—
समयो दुःखसङ्क्षयः ॥115॥
यथा तत्रैव दशमे—
राधिका (मुखाद् अञ्चलम् अपास्य, सविक्रोशम्) हा हा कधं पिअसही मे ललिदा । हा कधं बच्चला भअवदी । हा कधं अज्जिआ मुहरा ।(इत्य् आनन्देन घूर्णन्ती भूमौ स्खलति ।)
अत्र सुहृद्दर्शनाद् राधाया दुःखसङ्क्षयः ।
atha samayaḥ—
samayo duḥkha-saṅkṣayaḥ ||115||
yathā tatraiva daśame—
rādhikā (mukhād añcalam apāsya, savikrośam) hā hā kadhaṁ piasahī me lalidā | hā kadhaṁ baccalā bhaavadī | hā kadhaṁ ajjiā muharā |(ity ānandena ghūrṇantī bhūmau skhalati |)
atra suhṛd-darśanād rādhāyā duḥkha-saṅkṣayaḥ |
छन्द अज्ञात
Самая. …Исчезновение горя — это самая («срок»). Как там же, в десятом действии: Радхика (откинув покрывало с лица, с громким криком). Ах, ах, как? Моя милая подруга Лалита! Ах, как? Любящая Бхагавати! Ах, как? Бабушка Мукхара! (И, шатаясь от радости, падает на землю.) Здесь, увидев близких, Радха забывает горе.
a04ba131efef · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 5:55:54 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Начало определения утрачено.