रात्राव् अद्यातिमात्रं प्रणयिजनम् अहं तं ददर्शाप्य् असौ मां
नैतावन्मात्रम् अत्र प्रतिनवमदनं हन्त पस्पर्श च द्राक् ।
यद्य् एष स्वप्न एव स्फुरति न हि तदाप्य् आत्मनः प्राणरक्षां
मन्ये जाग्रद्दशा वा तद् अपि न हि हहा कृष्णकान्ते क्व नु त्वम् ॥63॥
rātrāv adyātimātraṁ praṇayi-janam ahaṁ taṁ dadarśāpy asau māṁ
naitāvan-mātram atra pratinava-madanaṁ hanta pasparśa ca drāk |
yady eṣa svapna eva sphurati na hi tadāpy ātmanaḥ prāṇa-rakṣāṁ
manye jāgrad-daśā vā tad api na hi hahā kṛṣṇa-kānte kva nu tvam ||63||
«Этой ночью Я без меры смотрел на любимую, и она на Меня; и не только это — ах, она тотчас коснулась Меня с новой страстью. Если это был лишь сон — и тогда Мне не спасти свою жизнь; а если явь — то и подавно. Ах, ах, любимая Кришны, где же ты?»
6434dcd7b9ed · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:41:18 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами