मुक्तिर् याति यतो बहिर् बहिर् अहो सम्मार्जनीघाततस्त्रस्तास् ता वरसिद्धयो विदधते काक्वादि यत् सेवितुम् ।यन्नाम्नैव विदूरगापि विलयं मायापि यायाद् अहोतद् वृन्दावनम् अत्यचिन्त्यमहिमा देहान्तम् आश्रीयताम् ॥3.44॥
muktir yāti yato bahir bahir aho sammārjanī-ghātatastrastās tā vara-siddhayo vidadhate kākvādi yat sevitum |yan-nāmnaiva vidūragāpi vilayaṁ māyāpi yāyād ahotad vṛndāvanam atyacintya-mahimā dehāntam āśrīyatām ||3.44||
О, освобождение уходит оттуда всё дальше прочь, словно выметенное метлой; высшие сиддхи в испуге молят и упрашивают, чтобы им позволили служить ему; о, от одного его имени даже майя, уйдя далеко, гибнет. К тому Вриндавану немыслимого величия пусть прибегают до конца жизни в теле.
51d76d7676d1 · опубликовано 29 сент. 2026 г., 23:54:09 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — śārdūla-vikrīḍita. Ср. 1.46 о мукти, выметаемой метлой.