अथ श्रीशुकदेवस्य अपि मे भगवान् प्रीतः कृष्णः पाण्डुसुतप्रियः इत्यादिना श्रीकृष्ण एव स्वरतिं व्यज्य म्रियमाणानां श्रोतव्यादिप्रश्नेनैवान्तकाले श्रीकृष्ण एव मय्य् उपदिश्यताम् इति राजाभिप्रायानन्तरं— वरीयान् एष ते प्रश्नः कृतो लोकहितं नृप । आत्मवित् सम्मतः पुंसां श्रोतव्यादिषु यः परः ॥ ते त्वया । पुंसां श्रोतव्यादिषु मध्ये यः परः श्रीकृष्णश्रवणाभिप्रायेण परमः प्रश्नः कृतः । एष तु वरीयान् । सर्वावतारावतारिप्रश्नेभ्यः परममहान् । लोकहितं यथा स्यात् तथैव कृतः । त्वं तु तथाभूतश्रीकृष्णैकनिबद्धप्रेमत्वात् कृतार्थह् एवेति भावः । तद् उक्तम्— वैयासकेर् इति वचस्तत्त्वनिश्चयम् आत्मनः । उपधार्य मतिं कृष्णे औत्तरेयः सतीं व्यधात् ॥ सती विद्यमाना कृष्णे या मतिस् ताम् एव विशेषेण धृतवान् इत्य् अर्थः । एतद् एव व्यक्तीकरिष्यते राज्ञा— हरेर् अद्भुतवीर्यस्य कथा लोकसुमङ्गला । कथयस्व महाभाग यथाहम् अखिलात्मनि । कृष्णे निवेश्य निःसङ्गं मनस् त्यक्ष्ये कलेवरम् ॥ इति ॥
atha śrī-śukadevasya api me bhagavān prītaḥ kṛṣṇaḥ pāṇḍu-suta-priyaḥ ity-ādinā śrī-kṛṣṇa eva sva-ratiṁ vyajya mriyamāṇānāṁ śrotavyādi-praśnenaivānta-kāle śrī-kṛṣṇa eva mayy upadiśyatām iti rājābhiprāyānantaraṁ— varīyān eṣa te praśnaḥ kṛto loka-hitaṁ nṛpa | ātmavit sammataḥ puṁsāṁ śrotavyādiṣu yaḥ paraḥ || te tvayā | puṁsāṁ śrotavyādiṣu madhye yaḥ paraḥ śrī-kṛṣṇa-śravaṇābhiprāyeṇa paramaḥ praśnaḥ kṛtaḥ | eṣa tu varīyān | sarvāvatārāvatāri-praśnebhyaḥ parama-mahān | loka-hitaṁ yathā syāt tathaiva kṛtaḥ | tvaṁ tu tathābhūta-śrī-kṛṣṇaika-nibaddha-prematvāt kṛtārthah eveti bhāvaḥ | tad uktam— vaiyāsaker iti vacas-tattva-niścayam ātmanaḥ | upadhārya matiṁ kṛṣṇe auttareyaḥ satīṁ vyadhāt || satī vidyamānā kṛṣṇe yā matis tām eva viśeṣeṇa dhṛtavān ity arthaḥ | etad eva vyaktīkariṣyate rājñā— harer adbhuta-vīryasya kathā loka-sumaṅgalā | kathayasva mahābhāga yathāham akhilātmani | kṛṣṇe niveśya niḥsaṅgaṁ manas tyakṣye kalevaram || iti ||
Теперь у шри Шукадевы. Царь словами «И доволен мною Бхагаван Кришна, милый сыновьям Панду» и далее выразил свою влюблённость именно в шри Кришну, а самым вопросом о том, что слушать умирающим, дал понять: пусть во мне в смертный час будет наставлен именно шри Кришна. И вслед за этим намерением царя: «Превосходнее этот вопрос, тобою сделанный, — благо миру, царь; одобренный знающими себя, высший среди того, что людям слушать, и прочего».
«Тобою» сделан «высший» среди того, что людям слушать, и прочего, — вопрос высший по намерению слушать о шри Кришне. А «этот» — «превосходнее»: он весьма велик и по сравнению с вопросами обо всех нисшествиях и их источниках. «Благо миру» — сделан так, чтобы было благо миру. А ты и сам уже достиг цели, ибо любовь твоя связана с одним таким шри Кришною.
О том сказано: «Восприняв речение сына Вьясы, вывод о сущности себя, сын Уттары утвердил сущую мысль в Кришне»: то есть ту мысль, что и так имелась в Кришне, он удержал особо. Это же царь и явит: «Поведай сказания о Хари, чья мощь дивна, благие миру, велико счастливый, — чтобы я, утвердив непривязанный ум в Кришне, во всего Атмане, оставил тело».
5206ae79b614 · published Sep 20, 2026, 7:59:50 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Похвала вопросу оказывается похвалой спрашивающему: вопрос хорош тем, куда он направлен.
И «сущая мысль» сказано точно: любовь не появилась в последний час, она была и лишь собралась.