अथ श्रीनारदस्य— तत्रान्वहं कृष्णकथाः प्रगायताम् अनुग्रहेणाशृणवं मनोहराः । ताः श्रद्धया मेऽनुपदं विशृण्वतः प्रियश्रवस्य् अङ्ग ममाभवद् रतिः ॥ येन येनावतारेण इत्य् एतच्छ्रीपरीक्षिद्वचनपद्यद्वयम् अप्य् अत्र श्रीयशोदास्तनन्धयत्वे साधकं श्रुतिसामान्यन्यायेन ॥ ॥
atha śrī-nāradasya— tatrānvahaṁ kṛṣṇa-kathāḥ pragāyatām anugraheṇāśṛṇavaṁ manoharāḥ | tāḥ śraddhayā me'nupadaṁ viśṛṇvataḥ priyaśravasy aṅga mamābhavad ratiḥ || yena yenāvatāreṇa ity etac-chrī-parīkṣid-vacana-padya-dvayam apy atra śrī-yaśodā-stanandhayatve sādhakaṁ śruti-sāmānya-nyāyena || ||
Теперь у шри Нарады: «Там изо дня в день я по их милости слушал похищающие ум сказания о Кришне у поющих их; и, слушая их с верою на каждом шагу, я обрёл, милый, влюблённость в Того, чья слава мила». И два стиха речения шри Парикшита «которым, которым нисшествием» и далее тоже доказывают здесь, что речь о сосущем грудь шри Яшоды, — по правилу общности слышанного.
9640af43b126 · published Sep 20, 2026, 7:59:50 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Свидетельство Нарады ценно тем, что он говорит о начале: не о выводе, а о том, как это началось.