अतएवान्तर्हिते भगवति श्रीमदुद्धवस्य विदुर् इति वर्तमानप्रत्ययनिर्देशवाक्येन तदानीम् अन्तर्हितस्यापि तद्वर्गस्यैव श्रीभगवतैव सह संवासो व्यज्यते, यथा— दुर्भगो बत लोकोऽयं यदवो नितराम् अपि । ये संवसन्तो न विदुर् हरिं मीना इवोडुपम् ॥ अयं मम हृदये स्फुरन् द्वारकावासी लोकः । ये संवसन्तः सह वसन्तोऽपि न विदुर् न जानन्ति । अहं तु संवासभाग्यहीनो न जानामीति नाश्चर्यम् इति भावः । अत्र तदानीं यदि संवासो नाभविष्यत् तदा “नावेदिषुर्” इत्य् एवावक्ष्यद् इति ज्ञेयम् ॥
ataevāntarhite bhagavati śrīmad-uddhavasya vidur iti vartamāna-pratyaya-nirdeśa-vākyena tadānīm antarhitasyāpi tad-vargasyaiva śrī-bhagavataiva saha saṁvāso vyajyate, yathā— durbhago bata loko'yaṁ yadavo nitarām api | ye saṁvasanto na vidur hariṁ mīnā ivoḍupam || ayaṁ mama hṛdaye sphuran dvārakā-vāsī lokaḥ | ye saṁvasantaḥ saha vasanto'pi na vidur na jānanti | ahaṁ tu saṁvāsa-bhāgya-hīno na jānāmīti nāścaryam iti bhāvaḥ | atra tadānīṁ yadi saṁvāso nābhaviṣyat tadā “nāvediṣur” ity evāvakṣyad iti jñeyam ||
Потому же, когда Бхагаван сокрылся, речением шримад Уддхавы со словом «знают» в настоящем времени явлено, что и тогда сокрывшийся Его сонм жил вместе с самим шри Бхагаваном: «О, несчастен этот мир, а Ядавы и того более: живя вместе, они не знают Хари — как рыбы луну».
«Этот» — мир жителей Двараки, сверкающий у меня в сердце. «Которые, живя вместе», то есть и сожительствуя, «не знают», то есть не ведают. А я, лишённый счастья сожительства, не ведаю — и это не диво; таково разумение. И надо понимать: если бы сожительства тогда не было, он сказал бы «не ведали».
1455787c1d40 · published Sep 20, 2026, 7:59:50 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Уддхав жалеет не о разлуке, а о том, что рядом живущие не узнают живущего рядом.