श्लोका अमी बहुभिः संमिश्रा अप्य् अविस्तरत्वाय झटित्य् अर्थप्रत्ययस्य च संक्षिप्यैव समुद्धृताः । क्रमेणार्था यथा जिज्ञासितम् इति । टीका च—यत् सनातनं नित्यं परं ब्रह्म, तच् च त्वया जिज्ञासितं विचारितम्, अधीतम् अधिगतं प्राप्तं चेत्य् अर्थः । तथापि शोचसि, तत् किमर्थम्? इति शेषः । इत्य् एषा ॥
ślokā amī bahubhiḥ saṁmiśrā apy avistaratvāya jhaṭity artha-pratyayasya ca saṁkṣipyaiva samuddhṛtāḥ | krameṇārthā yathā jijñāsitam iti | ṭīkā ca—yat sanātanaṁ nityaṁ paraṁ brahma, tac ca tvayā jijñāsitaṁ vicāritam, adhītam adhigataṁ prāptaṁ cety arthaḥ | tathāpi śocasi, tat kim-artham? iti śeṣaḥ | ity eṣā ||
Эти строфы, хотя и смешаны со многими другими, извлечены сокращённо — ради краткости и ради быстрого уразумения смысла. Смыслы по порядку таковы: «исследован» и далее.
И тика: «„Который вечный“, то есть вечный высший Брахман, — и он тобою „исследован“, то есть обдуман, и „изучен“, то есть постигнут, обретён. „Всё же скорбишь“ — подразумевается: ради чего?» Так она.
825f81c24bd6 · опубликовано 20 сент. 2026 г., 11:13:10 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Оговорка о выборке сделана честно: стихи взяты не подряд.
Вопрос Нарады прост и потому безжалостен: цель достигнута, откуда тоска.
Весь дальнейший разбор — ответ на это «ради чего».