तद् एवं ब्रह्मज्ञानमिश्रभक्तिसाधनवशेन ब्रह्मानुभवे जातेऽपि भक्तिसंस्कारबलेन लब्धप्रेमादेस् तदूर्ध्वम् अपि श्रीभगवदनुभवम् आह—वासुदेव इति । प्रत्यगात्मनि सर्वेषाम् आश्रयभूते परेण प्रेमलक्षणेन भक्तिभावेन तत्सत्तयैव लब्धा आत्मानस् तदीयात्मका अहङ्कारादयो येनेति । ब्रह्मज्ञानेन प्राकृताहङ्कारादिलयानन्तरम् आविर्भूतान् प्रेमानन्दात्मकशुद्धसत्त्वमयान् लब्धवान् इत्य् अर्थः । ननु त एव प्रत्यावर्तन्तां, किं वा पूर्ववद् अमी अपि बन्धहेतवो भवन्तु? नेत्य् आह—मुक्तबन्धनः, अनावृत्तिः शब्दात् इति न्यायात् ।
tad evaṁ brahma-jñāna-miśra-bhakti-sādhana-vaśena brahmānubhave jāte'pi bhakti-saṁskāra-balena labdha-premādes tad-ūrdhvam api śrī-bhagavad-anubhavam āha—vāsudeva iti | pratyag-ātmani sarveṣām āśraya-bhūte pareṇa prema-lakṣaṇena bhakti-bhāvena tat-sattayaiva labdhā ātmānas tadīyātmakā ahaṅkārādayo yeneti | brahma-jñānena prākṛtāhaṅkārādi-layānantaram āvirbhūtān premānandātmaka-śuddha-sattva-mayān labdhavān ity arthaḥ | nanu ta eva pratyāvartantāṁ, kiṁ vā pūrvavad amī api bandha-hetavo bhavantu? nety āha—mukta-bandhanaḥ, anāvṛttiḥ śabdāt iti nyāyāt |
Итак, о том, что и у обретшего любовь и прочее силою впечатления преданности — хотя переживание Брахмана и родилось у него силою средства, то есть преданности, смешанной со знанием Брахмана, — есть переживание Шри Бхагавана, и выше того, он говорит: «в Васудеве» и далее.
«Внутреннем Духе», то есть служащем опорою всем; «высшим» «чувством преданности», чей признак любовь, — самим бытием её «обретены» «себя», то есть «я» и прочее, имеющие его сутью. То есть: он обрёл их — явившиеся сразу по растворении вещественного «я» и прочего знанием Брахмана, состоящие из чистой саттвы и имеющие собою блаженство любви.
Но ведь не вернутся ли они? Или не станут ли и они, как прежде, причинами уз? Нет, говорит он: «свободен от уз», — по правилу «невозвращение — по слову».
53d05a9998e5 · опубликовано 20 сент. 2026 г., 11:13:10 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Старое «я» растворилось, и на его месте явилось другое — из чистой саттвы.
Потому вопрос о возврате законен: не станет ли новое «я» новой цепью.
Ответ опирается на сутру о невозвращении: то, что дано любовью, назад не тянет.