नीलेन्दीवरवृन्दकान्तिलहरीचौरं किशोरद्वयंत्वय्य् एतत्कुचयोश् चकास्ति किम् इदं रूपेण मे मोहनम् ।तन् माम् आत्मसखीं कुरु द्वितरुणीयं नौ दृढं श्लिष्यतिस्वच्छायाम् अभिवीक्ष्य मुह्यति हरौ राधास्मितं पातु नः ॥246॥
nīlendīvara-vṛnda-kānti-laharī-cauraṁ kiśora-dvayaṁtvayy etat-kucayoś cakāsti kim idaṁ rūpeṇa me mohanam |tan mām ātma-sakhīṁ kuru dvi-taruṇīyaṁ nau dṛḍhaṁ śliṣyatisvacchāyām abhivīkṣya muhyati harau rādhā-smitaṁ pātu naḥ ||246||
«Что это за пара юношей сияет на этой твоей груди, похищая волны блеска рощи синих лотосов и чаруя меня обликом? Сделай же меня своей подругой: вот вторая юная крепко обнимает нас…» — да хранит нас улыбка Радхи, когда Хари, увидев своё отражение, так смущён!
4a9e2a3134ab · published Sep 29, 2026, 6:27:57 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Кришна видит на блестящей груди Радхи своё двойное отражение и принимает его за других юношей. Речь в стихе намеренно сбивчива; перевод приблизителен.