एवं सजातीयानि बहून्य् एव वचनानि विराजन्ते—तथा कथितो वंशविस्तारः इत्य् आरभ्य, नैषातिदुःसहा क्षुण् माम् इत्य् अन्तं दशमस्कन्धप्रकरणम् अप्य् अनुसन्धेयम् । किं च, इत्थं द्विजा यादवदेवदत्तः इत्य् आदि । येन श्रवणेन नितरां गृहीतं वशीकृतं चेतो यस्य सः ।
evaṁ sajātīyāni bahūny eva vacanāni virājante—tathā kathito vaṁśa-vistāraḥ ity ārabhya, naiṣātiduḥsahā kṣuṇ mām ity antaṁ daśama-skandha-prakaraṇam apy anusandheyam | kiṁ ca, itthaṁ dvijā yādava-devadattaḥ ity ādi | yena śravaṇena nitarāṁ gṛhītaṁ vaśīkṛtaṁ ceto yasya saḥ |
Так же сияют и многие речения того же рода: сюда надо отнести и раздел десятой песни, начиная с «так рассказано простирание рода» и до «не эта невыносимая голодная жажда меня». И ещё: «Так, дваждырождённые, богоданный у Ядавов» и далее, — то есть тот, чьё сердце этим слушанием было вполне взято и покорено.
299d68a9af50 · publicado 20 sept 2026, 19:59:50 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ссылка дана не на стих, а на целый разбег песни — довод здесь в объёме, а не в цитате.