अप्राकृतदेहानां तेषां तन् न सम्भवतीत्य् आस्ताम्, श्रीकृष्णपाल्यत्वेनैव न सम्भवतीत्य् आह— मर्त्येन यो गुरुसुतं यमलोकनीतं त्वां चानयच् छरणदः परमास्त्रदग्धम् । जिग्येऽन्तकान्तकम् अपीशम् असाव् अनीशः किं स्वानने स्वर् अनयन् मृगयुं सदेहम् ॥ यः श्रीकृष्णो यमलोकं गतम् अपि गुरुसुतं गुरोर् जातेन पञ्चजनभक्षितेन तेन मर्त्येन देहेनैव आनयत् । न च ब्रह्मतेजसो बलवत्त्वं मन्तव्यम् । त्वां च ब्रह्मास्त्रदग्धं यस् तस्माद् ब्रह्मास्त्राद् आनयद् रक्षितवान् इत्य् अर्थः । किम् अन्यद् वक्तव्यं? यश् चान्तकानाम् अन्तकम् ईशं श्रीरुद्रम् अपि बाणसङ्ग्रामे जितवान् । अहो यश् च तं जराख्यं मृगयुम् अपि स्वः स्वर्गं वैकुण्ठविशेषं सशरीरम् एव प्रापितवान् । स कथं स्वानां यदूनाम् अवने ईशो न भवति? तस्मात् तेष्व् अन्यथादर्शनं न तात्त्विकलीलानुगतम् । सशरीरं तु तेषां स्वलोकगमनम् अतीव युक्तम् इत्य् अर्थः ॥
aprākṛta-dehānāṁ teṣāṁ tan na sambhavatīty āstām, śrī-kṛṣṇa-pālyatvenaiva na sambhavatīty āha— martyena yo guru-sutaṁ yama-loka-nītaṁ tvāṁ cānayac charaṇa-daḥ paramāstra-dagdham | jigye'ntakāntakam apīśam asāv anīśaḥ kiṁ svānane svar anayan mṛgayuṁ sa-deham || yaḥ śrī-kṛṣṇo yama-lokaṁ gatam api guru-sutaṁ guror jātena pañcajana-bhakṣitena tena martyena dehenaiva ānayat | na ca brahma-tejaso balavattvaṁ mantavyam | tvāṁ ca brahmāstra-dagdhaṁ yas tasmād brahmāstrād ānayad rakṣitavān ity arthaḥ | kim anyad vaktavyaṁ? yaś cāntakānām antakam īśaṁ śrī-rudram api bāṇa-saṅgrāme jitavān | aho yaś ca taṁ jarākhyaṁ mṛgayum api svaḥ svargaṁ vaikuṇṭha-viśeṣaṁ sa-śarīram eva prāpitavān | sa kathaṁ svānāṁ yadūnām avane īśo na bhavati? tasmāt teṣv anyathā-darśanaṁ na tāttvika-līlānugatam | sa-śarīraṁ tu teṣāṁ sva-loka-gamanam atīva yuktam ity arthaḥ ||
Того, что тела у них невещественны, довольно; но он говорит, что это невозможно уже и потому, что их хранит шри Кришна: «Тот, кто в смертном теле привёл сына наставника, уведённого в мир Ямы, и тебя, сожжённого высшим оружием, — дающий прибежище; кто победил даже владыку, кладущего конец самому концу, — неужели он не властен над своими, он, приведший на небо охотника прямо с телом?»
Который — шри Кришна — «привёл» сына наставника, хотя тот и ушёл в мир Ямы, — привёл в том самом смертном теле, рождённом у наставника и съеденном Панчаджаной. И не надо думать, будто жар брахмана сильнее: «тебя», сожжённого брахма-астрою, Он от той брахма-астры привёл, то есть сохранил. Да что говорить: Он победил в битве с Баною даже владыку, кладущего конец самим концам, — шри Рудру. И, о, Он и того охотника по имени Джара доставил прямо с телом «на небо», то есть в особую Вайкунтху. Как же он не властен охранить своих, Ядавов? Потому виденье их иначе не следует подлинной игре; а уход их в свой мир прямо с телом весьма уместен.
3d0264f59587 · publicado 20 sept 2026, 19:59:50 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Довод перечисляет спасённых чужих — и упирается в вопрос о своих.