श्रीभगवच्छिक्षानुरूपम् एव श्रीऋषिर् उवाच— अध्यात्मशिक्षया गोप्य एवं कृष्णेन शिक्षिताः । तदनुस्मरणध्वस्तजीवकोशास् तम् अध्यगन् ॥ अध्यात्मशिक्षया तदुपदेशेन आत्मानं श्रीकृष्णम् अधिकृत्य या शिक्षा, तया वा । तथाविधं यद् उपदिष्टं तदनुस्मरणेन न् इत्यसिद्धाप्रकटलीलायाः पुनर् अनुसन्धानेन ध्वस्तस्त्यक्तप्रायो जीवकोषः प्रपञ्चः, तत्र प्राकट्याभिनिवेशो याभिस् ताः । तं स्वयम् उपदिष्टं न् इत्यसंयुक्तरूपं श्रीकृष्णम् अध्यगन् प्रणिहितवत्यः । तत्रापि पूर्वदर्शितश्रुतिपुराणादिगतन् इत्यतावाक्यं, मयि भक्तिर् हि इति, फलभेदवाक्यं च, न ज्ञानं न च वैराग्यम् इत्याद्ययुक्तताव्यञ्जिवाक्यं चानुसन्धाय परोक्षवादार्थप्रयुक्तम् अर्थान्तरं न प्रमेयम् ॥
śrī-bhagavac-chikṣānurūpam eva śrī-ṛṣir uvāca— adhyātma-śikṣayā gopya evaṁ kṛṣṇena śikṣitāḥ | tad-anusmaraṇa-dhvasta-jīva-kośās tam adhyagan || adhyātma-śikṣayā tad-upadeśena ātmānaṁ śrī-kṛṣṇam adhikṛtya yā śikṣā, tayā vā | tathā-vidhaṁ yad upadiṣṭaṁ tad-anusmaraṇena n itya-siddhāprakaṭa-līlāyāḥ punar anusandhānena dhvastastyakta-prāyo jīva-koṣaḥ prapañcaḥ, tatra prākaṭyābhiniveśo yābhis tāḥ | taṁ svayam upadiṣṭaṁ n itya-saṁyukta-rūpaṁ śrī-kṛṣṇam adhyagan praṇihitavatyaḥ | tatrāpi pūrva-darśita-śruti-purāṇādi-gata-n ityatā-vākyaṁ, mayi bhaktir hi iti, phala-bheda-vākyaṁ ca, na jñānaṁ na ca vairāgyam ity-ādy-ayuktatā-vyañji-vākyaṁ cānusandhāya parokṣa-vādārtha-prayuktam arthāntaraṁ na prameyam ||
Сообразно наставлению шри Бхагавана и сказал шри риши: «Наставленные так Кришною наставлением о высшем Я, пастушки, у которых воспоминанием о нём была разрушена оболочка живого, достигли его».
«Наставлением о высшем Я» — то есть тем самым наставлением; или же тем наставлением, которое взяло своим предметом его самого, шри Кришну. Воспоминанием о том, что было им так наставлено, то есть снова связав себя с вечно совершенной неявленной игрой, они разрушили — почти оставили — оболочку живого, то есть мир, а с ним и привязанность к явленному. И того, о ком он сам наставил, шри Кришну, чей образ вечно соединён с ними, они «достигли» — к нему устремились.
И здесь, связав воедино показанное прежде речение о постоянстве, принадлежащее шрути, пуранам и прочему, речение о различии плода — «Ведь преданность мне», — и речение, выражающее неподобающесть, — «Ни знание, ни отрешённость» и далее, — приходится признать: иной смысл, приписываемый здесь косвенной речи, недоказуем.
40c0f7c6f545 · publicado 20 sept 2026, 19:59:50 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Вывод подведён под весь спор: если бы стих учил отрешённости, он противоречил бы и шрути о постоянстве, и словам о том, что знание им не благо.