तथा— या वै श्रियार्चितम् अजादिभिर् आप्तकामैर् योगेश्वरैर् अपि सदात्मनि रासगोष्ठ्याम् । कृष्णस्य तद् भगवतश् प्रपदारविन्दं न्यस्तं स्तनेषु विजहुः परिरभ्य तापम् ॥ सदा भूतवर्तमानभविष्यत्कालेषु श्र्यादीनां सर्वदावस्थायित्वेन प्रसिद्धेः । सदा इत्य् अस्य तथैव ह्य् अर्थप्रतीतिः, सङ्कोचवृत्तौ कष्टतापत्तेः, श्रीभगवति तादृशत्वासम्भवाच् च । तथा च श्रीगोपालतापनीश्रुतौ—गोविन्दं सच्चिदानन्दविग्रहं वृन्दावनसुरभूरुहतलासीनं सततं समरुद्गणोऽहं तोषयामि इति ब्रह्मवाक्यम् । तदुत्तरतापनीश्रुतौ श्रीगोपीः प्रति दुर्वाससो वाक्यम्—जन्मजराभ्यां भिन्नः स्थानुर् अयम् अच्छेद्योऽयं योऽसौ सौर्ये तिष्ठति, योऽसौ गोषु तिष्ठति, योऽसौ गाः पालयति, योऽसौ गोपेषु तिष्ठति, स वो हि स्वामी भवति इति ॥ ॥
tathā— yā vai śriyārcitam ajādibhir āpta-kāmair yogeśvarair api sadātmani rāsa-goṣṭhyām | kṛṣṇasya tad bhagavataś prapadāravindaṁ nyastaṁ staneṣu vijahuḥ parirabhya tāpam || sadā bhūta-vartamāna-bhaviṣyat-kāleṣu śry-ādīnāṁ sarvadāvasthāyitvena prasiddheḥ | sadā ity asya tathaiva hy artha-pratītiḥ, saṅkoca-vṛttau kaṣṭatāpatteḥ, śrī-bhagavati tādṛśatvāsambhavāc ca | tathā ca śrī-gopāla-tāpanī-śrutau—govindaṁ sac-cid-ānanda-vigrahaṁ vṛndāvana-sura-bhū-ruha-talāsīnaṁ satataṁ sa-marud-gaṇo'haṁ toṣayāmi iti brahma-vākyam | taduttara-tāpanī-śrutau śrī-gopīḥ prati durvāsaso vākyam—janma-jarābhyāṁ bhinnaḥ sthānur ayam acchedyo'yaṁ yo'sau saurye tiṣṭhati, yo'sau goṣu tiṣṭhati, yo'sau gāḥ pālayati, yo'sau gopeṣu tiṣṭhati, sa vo hi svāmī bhavati iti || ||
Так же: «Они, обняв ту лотосную стопу Бхагавана Кришны — почитаемую Шри, а нерождённым и прочими владыками йоги, исполнившими все желания, всегда носимую в себе, — положенную им на груди на собрании раса, оставили свой жар».
«Всегда» — ибо известно, что Шри и прочие пребывают при Нём во всякое время: в прошедшем, настоящем и будущем. Смысл слова «всегда» именно так и постигается: сузить его значило бы натянуть, да и при шри Бхагаване такое невозможно. Так и в шрути шри «Гопала-тапани» — речение Брахмы: «Говинду, чей образ — бытие, сознание и блаженство, сидящего под сенью божественного древа Вриндавана, я с сонмом марутов радую постоянно». А в верхней «Тапани» — речение Дурвасы к шри пастушкам: «Он отделён от рождения и старости, недвижим, нерассекаем; тот, кто пребывает в доме Шуры, кто пребывает среди коров, кто пасёт коров, кто пребывает среди пастухов, — он и есть ваш господин».
4358ae6a6e23 · publicado 20 sept 2026, 19:59:50 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Слово «всегда» здесь несёт весь довод, и потому за него так держатся: сузить его нечем.