यम् एव संवासं पूर्वम् अपि प्रार्थयामास— नाहं तवाङ्घ्रिकमलं क्षणार्धम् अपि केशव । त्यक्तुं समुत्सहे नाथ स्वधाम नय माम् अपि ॥ स्वधाम द्वारकाया एव प्रापञ्चिकाप्रकटप्रकाशविशेषम् अपीति । यथा यादवान् अन्यान् नयसि तथा माम् अपिनयेत्य् अर्थः । अर्थान्तरे त्व् अपिशब्दवैयर्थ्यं स्यात् । ॥
yam eva saṁvāsaṁ pūrvam api prārthayāmāsa— nāhaṁ tavāṅghri-kamalaṁ kṣaṇārdham api keśava | tyaktuṁ samutsahe nātha sva-dhāma naya mām api || sva-dhāma dvārakāyā eva prāpañcikāprakaṭa-prakāśa-viśeṣam apīti | yathā yādavān anyān nayasi tathā mām apinayety arthaḥ | arthāntare tv api-śabda-vaiyarthyaṁ syāt | ||
О том же сожительстве он просил и прежде: «Не в силах я оставить лотос твоей стопы даже на полмига, Кешава; веди и меня, владыка, в свою обитель». «В свою обитель» — то есть в то же особое явление самой Двараки, не явленное мирским мирам. Смысл: как ты ведёшь иных Ядавов, так веди и меня. При ином смысле слово «тоже» оказалось бы бесполезным.
cc774c7c5d66 · publicado 20 sept 2026, 19:59:50 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Просьба выдаёт, куда уходят остальные: «и меня тоже» — значит, туда же.