मधुमङ्गलः सक्रोधं—अवद्यभाषिणि आभीरिके ! तिष्ठ तिष्ठ । एषोऽहं सद्य एव तवैतत् प्रायश्चित्तं कारयन्न् असि इति निगद्य मां प्रत्युवाच—प्रियवयस्य ! भवन्मृदुलवचनद्रुतघृतधारया संवर्धितगर्ववैश्वानराभिर् अमूभिः सुष्ठु भवन्तम् उपालभ्य माम् अपि बद्धा नेतुं व्यवसीयते ।
ततोऽहं—सखे ! सत्यं सत्यं यथा विना राजधानीजयेन तद्देशाः सुष्ठु वशा न भवन्ति । तथैतद् यूथेशा पराभवम् अन्तरेण तदीयाः कथम् अमूर् अमूका न भवन्तु । इति निगद्य राधासनाथं कुञ्जं पश्यन् सनिर्वेदं पुनर् अवदं—किं कर्तव्यं सा किलैतद् भयेनैव मत्सान्निध्यं नासादितवती इति निशम्य द्रुतम् उद्ग्रीविकावलोकनात् सङ्कुचन्ती राधा कुञ्जमध्ये निविष्टः बभूव ।
madhumaṅgalaḥ sa-krodhaṁ—avadya-bhāṣiṇi ābhīrike ! tiṣṭha tiṣṭha | eṣo’haṁ sadya eva tavaitat prāyaścittaṁ kārayann asi iti nigadya māṁ pratyuvāca—priya-vayasya ! bhavan-mṛdula-vacana-druta-ghṛta-dhārayā saṁvardhita-garva-vaiśvānarābhir amūbhiḥ suṣṭhu bhavantam upālabhya mām api baddhā netuṁ vyavasīyate |
tato’haṁ—sakhe ! satyaṁ satyaṁ yathā vinā rājadhānī-jayena tad-deśāḥ suṣṭhu vaśā na bhavanti | tathaitad yūtheśā parābhavam antareṇa tadīyāḥ katham amūr amūkā na bhavantu | iti nigadya rādhā-sanāthaṁ kuñjaṁ paśyan sa-nirvedaṁ punar avadaṁ—kiṁ kartavyaṁ sā kilaitad bhayenaiva mat-sānnidhyaṁ nāsāditavatī iti niśamya drutam udgrīvikāvalokanāt saṅkucantī rādhā kuñja-madhye niviṣṭaḥ babhūva |
छन्द अज्ञात
Мадхумангала сердито: «Пастушка-сквернословка! Постой, постой! Сейчас же заставлю тебя искупить это!» — и сказал мне: «Милый друг! От струй топлёного масла — твоих мягких речей — огонь их гордости разгорелся; они хорошенько отчитали тебя и теперь задумали связать и увести меня». Я: «Друг, правда, правда: как без взятия столицы земли не покорить, так и эти без поражения их предводительницы не онемеют». Сказав так, я взглянул на беседку, где была Радха, и будто в унынии добавил: «Что поделать — она, видно, из страха передо мной и не подошла». Услышав это, Радха, что вытягивала шею, чтобы подглядеть, сжалась и присела в глубине беседки.
064141013818 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 8:35:51 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से