ततः सर्वे स्मययन्ति स्म ।
ललिता—विशाखे ! कम् अपि महाभागम् उद्दिश्य यत् किञ्चिन् निवेदयामि तत् शृणु ।
विशाखा—कथ्यताम् ।
ततः कदम्बभूरुहाग्रम् अभिवीक्ष्य ललिता—भो वृन्दावनचरतपस्विवर ! त्वं तावत् फलाहारी ख्यातस् तत्स्वमर्याधाम् उल्लङ्घ्य भवदयोग्यपरमदुर्लभसाध्वीहृदयङ्गममहाधने लालसाम् उद्वहन् कथं कलुषितो भवन्न् असि ?
विशाखा—ललिते ! बुभुक्षितोऽयं तपस्वी फलम् अनालभ्य एतद् अयोग्यम् अपि कर्तुं प्रवृत्तोऽस्ति । तद् उत्तमफलम् अस्मै समुद्दिश्यताम् । तथापि धर्मवृद्धिर् भविष्यति ।
tataḥ sarve smayayanti sma |
lalitā—viśākhe ! kam api mahābhāgam uddiśya yat kiñcin nivedayāmi tat śṛṇu |
viśākhā—kathyatām |
tataḥ kadamba-bhūruhāgram abhivīkṣya lalitā—bho vṛndāvana-cara-tapasvi-vara ! tvaṁ tāvat phalāhārī khyātas tat-sva-maryādhām ullaṅghya bhavad-ayogya-parama-durlabha-sādhvī-hṛdayaṅgama-mahā-dhane lālasām udvahan kathaṁ kaluṣito bhavann asi ?
viśākhā—lalite ! bubhukṣito’yaṁ tapasvī phalam anālabhya etad ayogyam api kartuṁ pravṛtto’sti | tad uttama-phalam asmai samuddiśyatām | tathāpi dharma-vṛddhir bhaviṣyati |
छन्द अज्ञात
Тут все заулыбались. Лалита: «Вишакха! Послушай, что я скажу об одном счастливце». Вишакха: «Говори». Тогда Лалита, глядя на верхушку кадамбы, сказала: «Эй, лучший из подвижников, бродящих по Вриндавану! Ты ведь славишься тем, что питаешься одними плодами. Зачем же ты, преступив свою меру, питаешь жажду к великому богатству, дорогому сердцу честных жён, — тебе недостойному и совсем недоступному, — и оскверняешься?» Вишакха: «Лалита! Этот голодный подвижник, не найдя плодов, и взялся за недостойное. Так укажи ему лучший плод — это тоже умножит добродетель».
a13cf8643551 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 8:35:51 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से