इति क्षणं मौनम् आलम्ब्य पुनः सौत्सुक्यं –
मद्वक्षःस्थलचम्पकावलिर् इयं मन्नेत्रपद्मद्वयी
सौधासिक्तिर् इयं मदेकविलसत्सर्वाङ्गलक्ष्मीर् इयम् ।
मत्प्राणोरुविहङ्गवल्लरिर् इयं मत्कामितश्रीर् इयं
मज्जीवातुर् इयं मया पुनर् अहो हा हा कदा लप्स्यते ॥
iti kṣaṇaṁ maunam ālambya punaḥ sautsukyaṁ –
mad-vakṣaḥ-sthala-campakāvalir iyaṁ man-netra-padma-dvayī
saudhāsiktir iyaṁ mad-eka-vilasat-sarvāṅga-lakṣmīr iyam |
mat-prāṇoru-vihaṅga-vallarir iyaṁ mat-kāmita-śrīr iyaṁ
maj-jīvātur iyaṁ mayā punar aho hā hā kadā lapsyate ||
Помолчав мгновение, он снова в тоске сказал: Она — гирлянда чампаки на моей груди, она — нектарное омовение лотосов моих глаз, она — красота всех моих членов, что сияет лишь для меня, она — лиана для великой птицы моей жизни, она — богатство моих желаний, она — моя жизненная сила. Ах, ах, когда же я обрету её снова?»
d0f7027a3194 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 8:35:51 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से