तच् छास्त्रं मम कर्णमूलम् अपि न स्वप्नेऽपि यायाद् अहोश्रीवृन्दाविपिनस्य यत्र महिमा नात्यद्भुतः श्रूयते ।ते मे दृष्टिपथं न यान्तु नितरां सम्भाष्यताम् आप्नुयुर्ये वृन्दावनवैभवे श्रुतिगते नोल्लासिनस् ते खलाः ॥17.36॥
tac chāstraṁ mama karṇa-mūlam api na svapne’pi yāyād ahośrī-vṛndā-vipinasya yatra mahimā nātyadbhutaḥ śrūyate |te me dṛṣṭi-pathaṁ na yāntu nitarāṁ sambhāṣyatām āpnuyurye vṛndāvana-vaibhave śruti-gate nollāsinas te khalāḥ ||17.36||
О, пусть та шастра, где величие рощи Шри Вринды не звучит как дивнейшее, не подойдёт даже во сне к корню моего уха; а те негодные, кто не ликует, услышав о великолепии Вриндавана, пусть не попадают мне на глаза и тем более не становятся моими собеседниками.
144fe64cd5c2 · опубликовано 30 сент. 2026 г., 01:35:05 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — śārdūla-vikrīḍita.