एकोनविंशे विंशतिमे वृष्णिषु प्राप्य जन्मनी । रामकृष्णाव् इति भुवो भगवान् अहरद् भरम् ॥ भगवान् इति साक्षाद् भगवत एवाविर्भावोऽयं, न तु पुरुषसंज्ञस्यानिरुद्धस्येति विशेषप्रतिपत्त्यर्थं तत्र तस्य साक्षाद्रूपत्वात् श्रीकृष्णरूपेण निजांशरूपत्वाद् रामरूपेणापि भारहारित्वं भगवत एवेत्य् उभयत्रापि भगवान् अहरद् भरम् इति श्लिष्टम् एव । अतो रामस्याप्य् अनिरुद्धावतारत्वं स्वयं प्रत्याख्यातम् । श्रीकृष्णस्य वासुदेवत्वाच् छ्रीरामस्य च सङ्कर्षणत्वाद् युक्तम् एव च तद् इति ।
ekonaviṁśe viṁśatime vṛṣṇiṣu prāpya janmanī | rāma-kṛṣṇāv iti bhuvo bhagavān aharad bharam || bhagavān iti sākṣād bhagavata evāvirbhāvo'yaṁ, na tu puruṣa-saṁjñasyāniruddhasyeti viśeṣa-pratipatty-arthaṁ tatra tasya sākṣād-rūpatvāt śrī-kṛṣṇa-rūpeṇa nijāṁśa-rūpatvād rāma-rūpeṇāpi bhārahāritvaṁ bhagavata evety ubhayatrāpi bhagavān aharad bharam iti śliṣṭam eva | ato rāmasyāpy aniruddhāvatāratvaṁ svayaṁ pratyākhyātam | śrī-kṛṣṇasya vāsudevatvāc chrī-rāmasya ca saṅkarṣaṇatvād yuktam eva ca tad iti |
«В девятнадцатом и двадцатом, обретя два рождения у Вришни — Рама и Кришна, — Бхагаван унёс бремя земли».
Слово «Бхагаван» стоит ради особого уразумения: это явление воочию самого Бхагавана, а не Анируддхи, именуемого Пурушей. И раз там Его облик воочию — в облике шри Кришны, — а в облике Рамы Он есть Своя доля, то унесение бремени и в том и в другом случае принадлежит именно Бхагавану, и слова «Бхагаван унёс бремя» сказаны сразу об обоих.
Потому он сам и отверг, что Рама — нисшествие Анируддхи. А раз шри Кришна есть Васудева, а шри Рама — Санкаршана, то это и уместно.
dcfe8f562a51 · 发布于 2026年9月20日 19:59:50 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Одно слово в стихе решает весь спор: не «Пуруша», а «Бхагаван».
И двое названы вместе не по родству, а по источнику: Васудева и Санкаршана.