पूर्वव्याख्यानुसारेणैवाह— एवं प्रियतमादिष्टम् आकर्ण्य व्रजयोषितः । ता ऊचुर् उद्धवं प्रीतास् तत्सन्देशागतस्मृतीः ॥ तत्सन्देशेनागता स्मृतिर् न् इत्यसंयोगानुसन्धानरूपा यासां, तादृश्यः । अत एव प्रीताः । इतः परं कदाचित् प्रकटलीलानुभवे सति तासां सन्तोषः प्रकटलीलादर्शनतस् तु विरह एवेति भावद्वैतं लक्ष्यते ।
pūrva-vyākhyānusāreṇaivāha— evaṁ priyatamādiṣṭam ākarṇya vraja-yoṣitaḥ | tā ūcur uddhavaṁ prītās tat-sandeśāgata-smṛtīḥ || tat-sandeśenāgatā smṛtir n itya-saṁyogānusandhāna-rūpā yāsāṁ, tādṛśyaḥ | ata eva prītāḥ | itaḥ paraṁ kadācit prakaṭa-līlānubhave sati tāsāṁ santoṣaḥ prakaṭa-līlā-darśanatas tu viraha eveti bhāva-dvaitaṁ lakṣyate |
Согласно прежнему толкованию он и говорит: «Так, услышав наставленное возлюбленнейшим, женщины Враджа, обрадованные, сказали Уддхаве, и память пришла к ним от его вести».
Память, пришедшая от его вести, имеющая облик связывания с постоянным соединением, — вот какая у них была; оттого они и обрадованы. Далее отсюда примечается двойство состояний: иногда при переживании явленной игры у них довольство, а от лицезрения явленной игры — именно разлука.
875b7d661eaa · 发布于 2026年9月20日 19:59:50 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Радость приходит не от обещания встречи, а от памяти, которую разбудило слово: весть вернула им то, что не прерывалось.