अत एव भवभयम् अपहर्तुं इत्यादौ तस्यादिपुरुषत्वं श्रेष्ठत्वम् अप्य् आह—पुरुषम् ऋषभम् आद्यं कृष्णसंज्ञं नतोऽस्मि इति । कृष्णेति संज्ञां यस्येति मूर्त्यन्तरं निषिध्यते । तन्मूर्तेर् नमस्क्रियमाणत्वेन च न् इत्यसिद्धत्वं दर्श्यते । अत्रैव टीकाकृद्भिर् अपि—तं वन्दे परमानन्दं नन्दनन्दनरूपिणम् इत्य् उक्तम् ॥ ॥
ata eva bhava-bhayam apahartuṁ ity-ādau tasyādi-puruṣatvaṁ śreṣṭhatvam apy āha—puruṣam ṛṣabham ādyaṁ kṛṣṇa-saṁjñaṁ nato'smi iti | kṛṣṇeti saṁjñāṁ yasyeti mūrty-antaraṁ niṣidhyate | tan-mūrter namaskriyamāṇatvena ca n itya-siddhatvaṁ darśyate | atraiva ṭīkākṛdbhir api—taṁ vande paramānandaṁ nanda-nandana-rūpiṇam ity uktam || ||
Потому же в «чтобы унести страх бытия» и далее он говорит, что Он первый Пуруша и лучший: «Пуруше, быку, первому, именуемому Кришною, склонён я». Словами «чьё имя — Кришна» отвергается иной образ; а тем, что поклон делается Его образу, показано, что образ этот вечно есть. И творцы тики здесь же сказали: «Славлю Его, высшее блаженство, чей облик — сын Нанды».
a9894a513d21 · 发布于 2026年9月20日 19:59:50 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Имя в посвящении стоит как отвод: не какому-то Пуруше, а этому.
И поклон образу — довод о его вечности: тому, что сделано на время, так не кланяются.