इमम् एव लोकं द्युशब्देनाप्य् आह— विष्णोर् भगवतो भानुः कृष्णाख्योऽसौ दिवं गतः । तदाविशत् कलिर् लोकं पापे यद् रमते जनः ॥ यावत् स पादपद्माभ्यां स्पृशन् आस्ते रमापतिः । तावत् कलिर् वै पृथिवीं पराक्रन्तुं न चाशकत् ॥ यदा गुणावतारस्य भगवतो विष्णोस् तदंशत्वाद् रश्मिस्थानीयस्य कृष्णाख्यो भानुः सूर्यमण्डलस्थानीयो दिवं प्रापञ्चिकलोकागोचरं मथुरादीनाम् एव प्रकाशविशेषरूपं वैकुण्ठलोकं गतः, तदा कलिर् लोकम् आविशत् । एषां स च प्रकाशः पृथिवीस्थोऽप्य् अन्तर्धानशक्त्या ताम् अस्पृशन्न् एव विराजते । अतस् तया न स्पृश्यते पृथिव्यादिभूतमयैर् अस्माभिर् वाराहोक्तमहाकदम्बादिर् इव । यस् तु प्रापञ्चिकलोकगोचरो मथुरादिप्रकाशः, सोऽयं कृपया पृथिवीं स्पृशन्न् एवावतीर्णः । अतस् तया च स्पृश्यते तादृशैर् अस्माभिर् दृश्यमानकदम्बादिर् इव । अस्मिंश् च प्रकाशे यदावतीर्णो भगवांस् तदा तत्स्पर्शेनापि तत्स्पर्शात् तां स्पृशन्न् एवास्ते स्म । सम्प्रति तदस्पृष्टप्रकाशे विहरमाणः पुनर् अस्पृशन्न् एव भवति । यद्यप्य् एवं, तथापि क्वचिद् द्वयोर् भेदेन क्वचिद् अभेदेन च विवक्षा तत्रावगन्तव्या । तद् एतद् अभिप्रेत्याह—यावद् इति । पराक्रन्तुम् इत्य् अनेन तत्पूर्वम् अपि कंचित् कालं प्राप्य प्रविष्टोऽसाव् इति ज्ञापितम् ॥ ॥
imam eva lokaṁ dyu-śabdenāpy āha— viṣṇor bhagavato bhānuḥ kṛṣṇākhyo'sau divaṁ gataḥ | tadāviśat kalir lokaṁ pāpe yad ramate janaḥ || yāvat sa pāda-padmābhyāṁ spṛśan āste ramā-patiḥ | tāvat kalir vai pṛthivīṁ parākrantuṁ na cāśakat || yadā guṇāvatārasya bhagavato viṣṇos tad-aṁśatvād raśmi-sthānīyasya kṛṣṇākhyo bhānuḥ sūrya-maṇḍala-sthānīyo divaṁ prāpañcika-lokāgocaraṁ mathurādīnām eva prakāśa-viśeṣa-rūpaṁ vaikuṇṭha-lokaṁ gataḥ, tadā kalir lokam āviśat | eṣāṁ sa ca prakāśaḥ pṛthivī-stho'py antardhāna-śaktyā tām aspṛśann eva virājate | atas tayā na spṛśyate pṛthivy-ādi-bhūtamayair asmābhir vārāhokta-mahā-kadambādir iva | yas tu prāpañcika-loka-gocaro mathurādi-prakāśaḥ, so'yaṁ kṛpayā pṛthivīṁ spṛśann evāvatīrṇaḥ | atas tayā ca spṛśyate tādṛśair asmābhir dṛśyamāna-kadambādir iva | asmiṁś ca prakāśe yadāvatīrṇo bhagavāṁs tadā tat-sparśenāpi tat-sparśāt tāṁ spṛśann evāste sma | samprati tad-aspṛṣṭa-prakāśe viharamāṇaḥ punar aspṛśann eva bhavati | yadyapy evaṁ, tathāpi kvacid dvayor bhedena kvacid abhedena ca vivakṣā tatrāvagantavyā | tad etad abhipretyāha—yāvad iti | parākrantum ity anena tat-pūrvam api kaṁcit kālaṁ prāpya praviṣṭo'sāv iti jñāpitam || ||
Этот же мир он называет и словом «небо»: «Когда луч Бхагавана Вишну, именуемый Кришною, ушёл на небо, тогда в мир вошёл кали, в котором народ услаждается грехом. Пока супруг Рамы пребывал здесь, касаясь земли лотосами стоп, дотоле кали не мог одолеть землю».
Когда «луч», именуемый Кришною, — Он, занимающий место солнечного круга, тогда как Бхагаван Вишну, нисшествие гун, будучи Его долей, занимает место луча, — «ушёл на небо», то есть в мир Вайкунтхи, не постигаемый мирскими мирами и имеющий облик особого явления самих Матхуры и прочих, — тогда кали вошёл в мир.
То их явление, хотя и стоит на земле, сияет, силою сокрытия не касаясь её; потому и нами, состоящими из земли и прочих стихий, оно не затрагивается — как та великая кадамба и прочее, названные в «Варахе». А то явление Матхуры и прочих, что постижимо мирскими мирами, нисшло милостью, касаясь земли; потому оно и затрагивается ею — как видимая нами, такими, кадамба и прочее. И когда Бхагаван нисшёл в это явление, тогда, касаясь его, Он касался и её; а ныне, играя в явлении, ею не тронутом, Он снова её не касается. И хотя так, всё же надо понимать, что где-то говорится об этих двух как о разных, а где-то — как о неразличных. Это и подразумевая, он говорит: «пока». А словом «одолеть» оповещено, что и прежде того кали, дождавшись поры, уже входил.
c8c822be69c8 · 发布于 2026年9月20日 19:59:50 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Уход назван по солнцу: светило не гаснет, когда его не видно, — оно просто за краем.