पूर्वोक्त एवाप्रकटलीलाप्रवेशप्रकटलीलाविष्काररूपोऽर्थस् तदनन्तरप्रश्नोत्तराभ्याम् अप्य् अभिप्रेतोऽस्ति । प्रश्नस् तावत् श्रीउद्धव उवाच— संशयः शृण्वतो वाचं तव योगेश्वरेश्वर । न निवर्तत आत्मस्थो येन भ्राम्यति मे मनः ॥ तव वाचं शृण्वतोऽवधारयतोऽपि ममात्मस्थः संशयो मयोदितेष्व् अवहित इत्यादिकाध्यायत्रयगतमहावाक्यार्थपर्यालोचनासामर्थ्यं न निवर्तते । कुतः? येन यत एव रामेण सार्धं मथुरां प्रणीते इत्यादिलक्षणात् तव वाक्यान् मम मनो भ्राम्यति । हन्त तासाम् अनेन सङ्गमः कुत्र कथं विद्यते? इति चिन्तया न स्वस्थं वर्तते इत्य् अर्थः ।
pūrvokta evāprakaṭa-līlā-praveśa-prakaṭa-līlāviṣkāra-rūpo'rthas tad-anantara-praśnottarābhyām apy abhipreto'sti | praśnas tāvat śrī-uddhava uvāca— saṁśayaḥ śṛṇvato vācaṁ tava yogeśvareśvara | na nivartata ātma-stho yena bhrāmyati me manaḥ || tava vācaṁ śṛṇvato'vadhārayato'pi mamātmasthaḥ saṁśayo mayoditeṣv avahita ity-ādikādhyāya-traya-gata-mahā-vākyārtha-paryālocanāsāmarthyaṁ na nivartate | kutaḥ? yena yata eva rāmeṇa sārdhaṁ mathurāṁ praṇīte ity-ādi-lakṣaṇāt tava vākyān mama mano bhrāmyati | hanta tāsām anena saṅgamaḥ kutra kathaṁ vidyate? iti cintayā na svasthaṁ vartate ity arthaḥ |
Тот же прежде сказанный смысл — вхождение в неявленную игру и откровение явленной — подразумевается и в вопросе с ответом, что идут следом. Сперва вопрос — шри Уддхава сказал: «Сомнение, стоящее во мне, не уходит, когда я слушаю твою речь, о владыка владык йоги; от него блуждает мой ум».
Хотя я слушаю и внимаю твоей речи, сомнение, стоящее во мне, не уходит: я не в силах обдумать смысл великого речения трёх глав, начиная с «Внимательный к сказанному мною». Отчего? Оттого, что от твоего речения, отличаемого как «Когда меня с Рамою увели в Матхуру» и далее, ум мой блуждает. Смысл тот, что он не стоит в себе от помышления: «Увы, где же и как есть у них схождение с ним?»
07d1d680d536 · 发布于 2026年9月20日 19:59:50 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Вопрос задан не о догмате, а о месте: Уддхава принял, что разлуки нет, — и именно поэтому не может понять, где тогда происходит встреча.