यत् स्वात्मप्रभशुद्धचिद्रसघनं यत्राखिलं तादृशंकृष्णप्रेमरसाब्धिमग्नम् अखिलं एय्यन्त (?) दृग् दूरगम् ।तस्मिन् भूप्रकटेऽविचिन्त्यमहिमानन्त्येऽत्र वृन्दावनेपश्येयुर् यदि दूषणानि कुधियः किं स्यात् ततोऽन्तर्दृशाम् ॥4.51॥
yat svātma-prabha-śuddha-cid-rasa-ghanaṁ yatrākhilaṁ tādṛśaṁkṛṣṇa-prema-rasābdhi-magnam akhilaṁ eyyanta (?) dṛg dūragam |tasmin bhū-prakaṭe'vicintya-mahimānantye'tra vṛndāvanepaśyeyur yadi dūṣaṇāni kudhiyaḥ kiṁ syāt tato'ntar-dṛśām ||4.51||
Вриндаван — густая чистая раса сознания, сияющая сама; всё в нём таково, всё погружено в океан расы любви к Кришне и далеко от внешнего взора. Если в этом Вриндаване бесконечного немыслимого величия, явленном здесь на земле, недалёкие видят изъяны, — что до этого тем, кто видит внутренним взором?
cd40fddbf1d7 · опубликовано 30 сент. 2026 г., 00:01:42 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — śārdūla-vikrīḍita. В e-тексте строка 2 испорчена и помечена издателем «(?)».