उपरि चोभयतो लोभयतो लोचने लोचने इव तस्यास्याः कमलरागमणीन्द्रौ, देदीप्यन्तेऽप्यन्ते तस्य श्वासा इव विधूतोपवनाः पवनाः, तस्य विषानलघूमधूमलाः कान्तय इवास्या मारकतमणिदीधितयः । तन्नूनमियं व्यालतुण्डाकृतिगिरिकन्दरा कन्दरातुरं करोतु ॥42॥
upari cobhayato lobhayato locane locane iva tasyāsyāḥ kamalarāgamaṇīndrau, dedīpyante'pyante tasya śvāsā iva vidhūtopavanāḥ pavanāḥ, tasya viṣānalaghūmadhūmalāḥ kāntaya ivāsyā mārakatamaṇidīdhitayaḥ | tannūnamiyaṁ vyālatuṇḍākṛtigirikandarā kandarāturaṁ karotu ||42||
«А наверху, с двух сторон, манящие, словно его глаза, сверкают два лучших самоцвета цвета лотоса; и на краях дуют ветры, колышущие рощи, словно его дыхание; и лучи изумрудов — словно тёмный от дыма блеск огня его яда. Так что эта горная пещера в виде змеиной пасти пусть поволнует нас!»
bf283029c1d2 · published Sep 28, 2026, 10:59:32 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Мальчики и сами шутят, сравнивая пещеру со змеем.