तदनु तदनुपदमेव “मा विशत मा विशत, भो व्यालोऽयं व्यालोऽयम्” इति सार्तस्वरं स्वरन्तरचारिमधुरघोषो घोषराजतनयो नयोद्धुरं यावदुवाच, तावदेव ते तदाननप्रवेशमात्रेणैव विषज्वालया लयारूढसकलेन्द्रियाः कृष्ण एवासन्, कैः श्रोतव्यं तद्वचनम् ॥44॥
tadanu tadanupadameva “mā viśata mā viśata, bho vyālo'yaṁ vyālo'yam” iti sārtasvaraṁ svarantaracārimadhuraghoṣo ghoṣarājatanayo nayoddhuraṁ yāvaduvāca, tāvadeva te tadānanapraveśamātreṇaiva viṣajvālayā layārūḍhasakalendriyāḥ kṛṣṇa evāsan, kaiḥ śrotavyaṁ tadvacanam ||44||
Тотчас вслед сын царя пастухов, сладкий голосом, вскричал с болью: «Не входите, не входите! Эй, это змей, это змей!» — но едва они вошли в пасть, как от пламени яда все их чувства растворились, — и они стали Кришной. Кому же было слушать его слова?
c67e16a6fa0e · published Sep 28, 2026, 10:59:32 PM UTC
Available inRUPage between verses with
«Стали Кришной» — их жизнь ушла в него: они умерли, но лишь на миг (ШБ 10.12.25).