अपहृते च वत्सकुले वत्सपाश्चामी भगवता सह सरसमदन्तो दन्तोज्ज्वलकिरणधौताधरतया हसन्तः सन्तः सन्ततमतिमधुरकथोपकथोपयोगेन विस्मृतवत्सा देवासादिततत्स्मरणेन तत्सञ्चारस्थलमवेक्ष्य वत्सगणानवलोकेन लोकेननाथं तमूचिरेऽचिरेण ॥65॥
apahṛte ca vatsakule vatsapāścāmī bhagavatā saha sarasamadanto dantojjvalakiraṇadhautādharatayā hasantaḥ santaḥ santatamatimadhurakathopakathopayogena vismṛtavatsā devāsādita-tatsmaraṇena tatsañcārasthalamavekṣya vatsagaṇānavalokena lokenanāthaṁ tamūcire'cireṇa ||65||
Когда телята были похищены, пастушки, весело евшие с Господом, смеясь, с губами, омытыми лучами сияющих зубов, за сладкими беседами забыли о телятах. Но по воле судьбы вспомнив о них, они посмотрели туда, где те паслись, и, не увидев телят, тотчас сказали Владыке миров:
b0d611a71136 · published Sep 28, 2026, 10:59:32 PM UTC
Available inRUPage between verses with
По ШБ 10.13.12.