कृष्णः : साधु साधु । क्षणं स्थिरीभव यावद् एष ते पयोधरोपरि विलक्षितां नक्षत्रमालाम् अपहर्तुं कल्यताम् आसादयामि ।
राधा : एसा सुदीहतमा तामसी सामा । ता कुदो कल्लस्स अब्भुग्गमासङ्का बि ?
कृष्णः (स्मितं कृत्वा) : प्रोल्लसच्चण्डकरे प्रफुल्लपुण्डरीकेक्षणे विस्फुरति हारिततारोरुहारा स्खलिततमिस्रवसना तामसी श्यामा स्वयम् एव सदा पलायते ।
राधा : हन्त सूर ! राहूत्थाणे ण क्खु चण्डअरस्स चण्डिमा ।
कृष्णः : पश्य, दुर्विषहतायुतोऽयं चक्रलक्ष्मा । कथं तदुत्थानं सम्भाव्यते ?
राधा (विहस्य) : हन्त फुक्कारदुब्बिसेण हदाजुदचक्कलक्खणणाअरणाअ ! मोहदाइणं विसाणं महासारं कित्ति उल्लासेसि । तुमं गब्भरं गदुअ मुरलिआणाइणीं चुम्बेहि ।
kṛṣṇaḥ : sādhu sādhu | kṣaṇaṁ sthirī-bhava yāvad eṣa te payodharopari vilakṣitāṁ nakṣatra-mālām apahartuṁ kalyatām āsādayāmi |
rādhā : esā sudīhatamā tāmasī sāmā | tā kudo kallassa abbhuggamāsaṅkā bi ?
kṛṣṇaḥ (smitaṁ kṛtvā) : prollasac-caṇḍakare praphulla-puṇḍarīkekṣaṇe visphurati hārita-tāroru-hārā skhalita-tamisra-vasanā tāmasī śyāmā svayam eva sadā palāyate |
rādhā : hanta sūra ! rāhūtthāṇe ṇa kkhu caṇḍa-arassa caṇḍimā |
kṛṣṇaḥ : paśya, durviṣahatāyuto’yaṁ cakra-lakṣmā | kathaṁ tad-utthānaṁ sambhāvyate ?
rādhā (vihasya) : hanta phukkāra-dubbiseṇa hadājuda-cakka-lakkhaṇa-ṇāaraṇāa ! moha-dāiṇaṁ visāṇaṁ mahāsāraṁ kitti ullāsesi | tumaṁ gabbharaṁ gadua muraliā-ṇāiṇīṁ cumbehi |
размер не определён
Кришна: Прекрасно, прекрасно! Постой минутку, пока я не соберусь с силами снять ожерелье-созвездие, что видно у тебя на груди-туче. Радха: Эта тёмная ночь — длиннейшая; откуда же и страх, что наступит утро? Кришна (улыбнувшись): Когда встаёт жгучелучистое солнце и раскрываются глаза-лотосы, тёмная ночь, лишившись огромного ожерелья звёзд и уронив покров мрака, сама всегда убегает. Радха: Ах, солнце-герой! Когда восходит Раху, жгучелучистое теряет свой жар. Кришна: Смотри: вот он, отмеченный диском, — нестерпимый. Как тут подняться Раху? Радха (рассмеявшись): Ах ты, царь змей со знаком колеса на капюшоне, нестерпимый своим шипением! Что ты поднимаешь свой рог, полный дурманящего яда? Ступай в нору и целуй змейку-флейту.
5a1f2191e990 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 01:16:54 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Словесный поединок на двусмысленностях. «Калья» — и «сила», и «утро»: Радха цепляется за второе. Ночь, потерявшая звёзды и покров, — прозрачный намёк на снятые украшения и одежду. Кришна называет себя «отмеченным диском» — Вишну с чакрой, перед которым Раху бессилен; Радха переворачивает: «знак колеса» есть и на капюшоне кобры. «Вишана» — рог, а «виша» — яд.