ललिता : दंडेन बिना क्खणं बि गोबाणं णत्थि ओलंबो, ता जुत्तं दंडग्गहणं ।
कृष्णः : यद्यपि पञ्चभिर् अपि न शुल्कपर्याप्तिः, तथापि द्वितीयैव मम रक्षणीया, या खलु चन्द्रलेखोन्मीलनक्षमा ।
राधा (सोत्प्रासं विहस्य) : हंत, देवदोबासणस्स कुसुमं ओचिणंतीणं खज्जनाच्छीणं खेमं क्खु बुंदावणं ओम्मिदेण इमिणा एक्केण महाकलहिंदेण सब्बं आक्कमिअ भअंकरं किदं । केअलं सेलिंदस्स उबसल्लमेत्तं ओलम्बणं आसी । हद्धी ! हद्धी ! एत्थ बि दाणिंदारंभदंभेण बट्टपाडिदा आरद्धा । कस्स बिण्णबिस्सम्ह ॥
कृष्णः : नान्दीमुखि ! तव कर्णम् अधिरूढासां गुर्वी गिराम् अनर्गलता यद् अत्र सन्मार्गरक्षाप्रख्यातविशुद्धौ मय्य् अपि वर्त्मपातिता परिवादकालिमाध्याससाहसिकता । तद् एनां दोर्दण्डयुगलेन गाढं पीडयामि ।
lalitā : daṁḍena binā kkhaṇaṁ bi gobāṇaṁ ṇatthi olaṁbo, tā juttaṁ daṁḍa-ggahaṇaṁ |
kṛṣṇaḥ : yadyapi pañcabhir api na śulka-paryāptiḥ, tathāpi dvitīyaiva mama rakṣaṇīyā, yā khalu candra-lekhonmīlana-kṣamā |
rādhā (sotprāsaṁ vihasya) : haṁta, devadobāsaṇassa kusumaṁ ociṇaṁtīṇaṁ khajjanācchīṇaṁ khemaṁ kkhu buṁdāvaṇaṁ ommideṇa imiṇā ekkeṇa mahā-kalahiṁdeṇa sabbaṁ ākkamia bhaaṁkaraṁ kidaṁ | kealaṁ seliṁdassa ubasalla-mettaṁ olambaṇaṁ āsī | haddhī ! haddhī ! ettha bi dāṇiṁdāraṁbha-daṁbheṇa baṭṭa-pāḍidā āraddhā | kassa biṇṇabissamha ||
kṛṣṇaḥ : nāndīmukhi ! tava karṇam adhirūḍhāsāṁ gurvī girām anargalatā yad atra san-mārga-rakṣā-prakhyāta-viśuddhau mayy api vartma-pātitā parivāda-kālimādhyāsa-sāhasikatā | tad enāṁ dor-daṇḍa-yugalena gāḍhaṁ pīḍayāmi |
размер не определён
Лалита: Пастухам без посоха и минуты не прожить — так что взяться за посох вам к лицу. Кришна: Хоть и пятерых не хватит на пошлину, вторую я всё же должен оставить себе — ту, что умеет проявить серп луны. Радха (с насмешливым смехом): Ах! Пока девушки с глазами-трясогузками собирали цветы для почитания богов, Вриндаван был безопасен; а этот один огромный слон, вырвавшись на волю, всё захватил и сделал страшным. Прежде тут был лишь приют у склона царя гор. Беда, беда! Теперь и здесь под видом владыки пошлины он занялся разбоем на дорогах. Кому нам жаловаться? Кришна: Нандимукхи! Велика разнузданность речей этих девушек, дошедших до твоих ушей: даже на меня, прославленного чистотой, стража праведного пути, они дерзнули возвести чёрную клевету о разбое. Так вот, я крепко сожму её посохами своих рук.
91b5593e68c8 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 01:16:54 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
«Вторая» — и вторая из девушек, и второй лунный день, когда показывается серп луны; намёк на следы ногтей, похожие на лунный серп. Радха жалуется, что лес, где собирали цветы для богов, стал разбойничьим.