अथ आमुखम्—
सूत्रधारो नटीं ब्रूते स्वकार्यं प्रति युक्तितः ।
प्रस्तुताक्षेपि चित्रोक्त्या यत् तद् आमुखम् ईरितम् ॥20॥
यद् आमुखम् इति प्रोक्तं सैव प्रत्सावनोच्यते ।
पञ्चामुखाङ्गान्य् उच्यन्ते कथोद्घातः प्रवर्तकम् ॥21॥
प्रयोगातिशयश् चेति तथा वीथ्यङ्गयुग्मकम् ।
उद्घात्यकावलगितसङ्गकं मुनिनोदितम् ॥22॥
atha āmukham—
sūtradhāro naṭīṁ brūte svakāryaṁ prati yuktitaḥ |
prastutākṣepi citroktyā yat tad āmukham īritam ||20||
yad āmukham iti proktaṁ saiva pratsāvanocyate |
pañcāmukhāṅgāny ucyante kathodghātaḥ pravartakam ||21||
prayogātiśayaś ceti tathā vīthy-aṅga-yugmakam |
udghātyakāvalagita-saṅgakaṁ muninoditam ||22||
Амукха. Когда сутрадхара искусно и затейливой речью говорит актрисе о своём деле, затрагивая предмет пьесы, это называется амукхой. То, что названо амукхой, и называется прологом. Пять частей амукхи: катходгхата, правартака, прайогатишая, а также две части витхи — удгхатьяка и авалагита, названные мудрецом.
505fd3588753 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 17:55:54 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Мудрец — Бхарата.