अथ प्रशस्तिः—
मङ्गलाशंसनं सम्यक् प्रशस्तिर् अभिधीयते ॥120॥
यथा तत्रैव—
तथापीदम् अस्तु—
चिराद् आशामात्रं त्वयि विरचयन्तु स्थिरधियो
विदध्युर् ये वासं मधुरिमगभीरे मधुपुरे ।
दधानः कैशोरे वयसि सखितां गोकुलपतेः
प्रपद्येथास् तेषां परिचयम् अवश्यं नयनयोः ॥
अत्र माथुरमञ्जुलनिबद्धवासानां नेत्रपथे कृष्णावाप्तिरूपमङ्गलाशंसनात् प्रशस्तिः ।
atha praśastiḥ—
maṅgalāśaṁsanaṁ samyak praśastir abhidhīyate ||120||
yathā tatraiva—
tathāpīdam astu—
cirād āśā-mātraṁ tvayi viracayantu sthira-dhiyo
vidadhyur ye vāsaṁ madhurima-gabhīre madhupure |
dadhānaḥ kaiśore vayasi sakhitāṁ gokula-pateḥ
prapadyethās teṣāṁ paricayam avaśyaṁ nayanayoḥ ||
atra māthura-mañjula-nibaddha-vāsānāṁ netra-pathe kṛṣṇāvāpti-rūpa-maṅgalāśaṁsanāt praśastiḥ |
размер не определён
Прашасти. Надлежащее пожелание блага называется прашасти («благопожеланием»). Как там же: И всё же пусть будет так: «Те, кто, твёрдые разумом, долго питая одну лишь надежду на Тебя, поселятся в Мадхупуре, глубокой от сладости, — пусть непременно Ты, приняв в отрочестве дружбу с владыкой Гокулы, станешь знакомым их глазам». Здесь пожелание блага — чтобы Кришна явился глазам живущих в прекрасной Матхуре: это прашасти.
bf853493bc32 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 17:55:54 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Благопожелание, завершающее пьесу, обращено к самому Кришне и к зрителям: пусть все, кто живёт в Матхуре-Вриндаване с упованием на Него, увидят Его.