अथ नर्मस्फोटः—
नर्मस्फोटो भावलेशैः सूचितोऽल्परसो मतः ॥265॥
यथा विदग्धमाधवे—
मधुमङ्गलः (कृष्णं पश्यन् स्वगतम्)—
फुल्लप्रस्¨नपटलैस् तपनीयवर्णम्
आलोक्य चम्पकलता किल कम्पतेऽसौ ।
शङ्के निरङ्कनवकुङ्कुमपङ्कगौरी
राधास्य चित्तफलके तिलकीबभूव ॥
atha narma-sphoṭaḥ—
narma-sphoṭo bhāva-leśaiḥ sūcito’lpa-raso mataḥ ||265||
yathā vidagdha-mādhave—
madhumaṅgalaḥ (kṛṣṇaṁ paśyan svagatam)—
phulla-pras¨na-paṭalais tapanīya-varṇam
ālokya campaka-latā kila kampate’sau |
śaṅke niraṅka-nava-kuṅkuma-paṅka-gaurī
rādhāsya citta-phalake tilakī-babhūva ||
размер не определён
Нарма-спхота. Нарма-спхота — это малая раса, указанная крупицами чувств. Как в «Видагдха-мадхаве»: Мадхумангала (глядя на Кришну, про себя): «Увидев лиану чампаки, золотую от гроздей распустившихся цветов, Он дрожит. Наверное, Радха, золотистая, как свежая шафрановая паста без изъяна, стала тилаком на доске Его сердца».
898863a42cf6 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 17:55:54 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами