अथ पुष्पम्—
परिशेषो विधानं यत् पुष्पं तद् इति संज्ञितम् ॥74॥
यथा तत्रैव तृतीये—
विदूरे कंसारिर् मुकुटितशिखण्डावलिर् असौ
पुरे गौराङ्गीभिः कलितपरिरम्भो विलसति ।
(इति साभ्यसूयं पुनर् निरूप्य, सखेदम्)
न कान्तोऽयं शङ्के सुरपतिधनुर् धाममधुरस्
तडिल्लेखाहारी गिरिम् अवललम्बे जलधरः ॥
अत्र पुनर् जलधरतया विशेषज्ञानात् पुष्पम् ।
atha puṣpam—
pariśeṣo vidhānaṁ yat puṣpaṁ tad iti saṁjñitam ||74||
yathā tatraiva tṛtīye—
vidūre kaṁsārir mukuṭita-śikhaṇḍāvalir asau
pure gaurāṅgībhiḥ kalita-parirambho vilasati |
(iti sābhyasūyaṁ punar nirūpya, sakhedam)
na kānto’yaṁ śaṅke surapatidhanur dhāma-madhuras
taḍil-lekhāhārī girim avalalambe jaladharaḥ ||
atra punar jaladharatayā viśeṣa-jñānāt puṣpam |
размер не определён
Пушпа. Уточнение, выделяющее особенное, называется пушпой («цветком»). Как там же, в третьем действии: «Далеко Враг Камсы, увенчанный рядом павлиньих перьев, — в городе Он играет в объятиях светлотелых красавиц…» (С ревностью снова вглядевшись, с горечью.) «…нет, это не любимый; кажется, это туча, сладостная блеском радуги, украшенная ожерельем молний, прильнула к горе». Здесь, узнав в облике тучу, она уточняет своё восприятие: это пушпа.
43fe175dfa11 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 17:55:54 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Радха принимает тёмную тучу с радугой и молниями за Кришну в павлиньем венце — и сама себя поправляет.