तत्र साम—
भवेत् साम प्रियं वाक्यं स्वानुवृत्तिप्रकाशनम् ॥129॥
यथा ललितमाधवे दशमेऽङ्के—
कृष्णः— प्रिये मैवं ब्रवीः—
सन्तु भ्राम्यदपाड्गभङ्गिखुरलीखेलाभुवः सुभ्रुवः
स्वस्ति स्यान् मदिरेक्षणे क्षणम् अपि त्वाम् अन्तरा मे कुतः ।
ताराणां निकुरुम्बकेन वृतया श्लिष्टेऽपि सोमाभया
नाकाशे वृषभानुजां श्रियम् ऋते निष्पद्यते स्वश्छटा ॥
tatra sāma—
bhavet sāma priyaṁ vākyaṁ svānuvṛtti-prakāśanam ||129||
yathā lalita-mādhave daśame’ṅke—
kṛṣṇaḥ— priye maivaṁ bravīḥ—
santu bhrāmyad-apāḍga-bhaṅgi-khuralī-khelābhuvaḥ subhruvaḥ
svasti syān madirekṣaṇe kṣaṇam api tvām antarā me kutaḥ |
tārāṇāṁ nikurumbakena vṛtayā śliṣṭe’pi somābhayā
nākāśe vṛṣabhānujāṁ śriyam ṛte niṣpadyate svaś-chaṭā ||
размер не определён
Сама. Сама («ласка») — это приятная речь, выражающая свою преданность. Как в «Лалита-мадхаве», в десятом действии: Кришна. Милая, не говори так: «Пусть будут красавицы, чьи брови — поле для игр скользящих взглядов, — но откуда мне счастье хоть на миг без тебя, пьяноокая? Пусть небо обнимает сияние луны в окружении множества звёзд — без красы дочери Вришабхану на небе не рождается блеск».
665902159f2b · опубликовано 24 сент. 2026 г., 17:55:54 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Игра слов: «дочь Вришабхану» — и Радха, и созвездие Тельца (вришабха), в котором, по поверью, луна особенно прекрасна.