अथ प्राप्त्याशा—
प्राप्त्याशा तु निजार्थस्य सिद्धिसम्भावना मता ॥
तथा च मुनिनाप्य् उक्तम्—
ईषत् प्राप्तिर् यदा काचित् फलस्य परिकल्प्यते ।
भावमात्रेण तं प्राहुर् विधिज्ञाः प्राप्तिसम्भवम् ॥
यथा, तत्रैव गर्भसन्धौ राधायाः सत्राजिति समर्पण् कृष्णस्य च ललिताशङ्खचूडरत्नादिलाभादिना सम्भावनायोग्यत्वात् प्राप्त्याशा ।
atha prāpty-āśā—
prāpty-āśā tu nijārthasya siddhi-sambhāvanā matā ||
tathā ca munināpy uktam—
īṣat prāptir yadā kācit phalasya parikalpyate |
bhāva-mātreṇa taṁ prāhur vidhijñāḥ prāpti-sambhavam ||
yathā, tatraiva garbha-sandhau rādhāyāḥ satrājiti samarpaṇ kṛṣṇasya ca lalitā-śaṅkhacūḍa-ratnādi-lābhādinā sambhāvanāyogyatvāt prāptyāśā |
размер не определён
Надежда на достижение. Надеждой на достижение считается возможность исполнения своей цели. Так сказал и мудрец: «Когда предполагается некое малое достижение плода, знатоки правил называют это, по одному лишь чувству, возможностью достижения». Так, там же, в узле зародыша, надеждой на достижение служит то, что Радху отдают Сатраджиту, а Кришна получает Лалиту, самоцвет Шанкхачуды и прочее: всё это делает встречу возможной.
0c887ff42416 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 17:55:54 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Мудрец — Бхарата. В «Лалита-мадхаве» Радха и её подруги в Двараке оказываются под другими именами; «Сатраджит» здесь — отец Сатьябхамы, которой, как выясняется, и является Радха.